94 



Noordzee en verder längs de kusten van de Middellandsche en van 

 de Adriatische zee naar hunne winterkwartieren in het Middel- 

 landsche zeegebied of in Afrika. Dit trekken geschiedt längs be- 

 paalde banen, zoogenaamdo trekbanen, waarvan er 3 van bijzonder 

 belang zijn, nl. een, die längs de kusten van de Oostzee en de 

 Noordzee naar Engeland en verder längs de westkust van Frankrijk 

 en het Iberisch schiereiland naar Afrika gaat, een tweede, die 

 oostelijk van de Alpen over Noord-Italië naar de kust van de 

 Middellandsche zee en vandaar over Corsica en Sardinië, over de 

 Balearen en längs de kust van Spanje naar Afrika voert en een 

 derde, eveneens oostelijk van de Alpen loopend, naar het noorden 

 van de Adriatische zee en vandaar längs beide kusten tot Zuid- 

 Italië en verder over Sicilië naar Afrika. Behalve deze trekbanen 

 worden ook de groote rivieren als de Rijn, de Rhône, de Donau e.a. 

 door trekvogels gevolgd en heeft men ook door het ringonderzoek 

 het bestaan van een door Palmen in 1876 reeds vermelde trekbaan 

 kunnen aantoonen, nl. die, welke van onze kust den Rijn volgend 

 naar het zuiden gaat en over het Rhône-dal de kust van de Middel- 

 landsche zee bereikt. Niet altijd zijn de trekbanen aan het water, 

 de zeekust of rivierloopen, gebenden; vele vogelsoorten zijn op den 

 trek in het binnenland, ver van de zeekust en ver van den loop 

 van eenige rivier aangetroffen. 



Het begrip trekbaan is overigens niet scherp omgrensd. Een 

 vogeltrekbaan moot men niet beschouwen als een smalle weg, 

 gelijk onze verkeerswegen, maar veelmeer als een langgerekt 

 „trekgebied", in breedte varieerend van enkele kilometers tot 2 à 300 

 kilometers toe, zooals door het ringonderzoek van de Vogelwarte 

 Rossitten voor de bonté kraai en ook voor de houtsnip is aangetoond. 



Wat het terugkeeren naar de plaats van uitbroeding of naar de 

 vorige nestelplaats betreft, ook hieromtrent heeft het ringonderzoek 

 reeds interessante feiten aan het hcht gebracht. Van verreweg de 

 meeste geringde vogelsoorten werden enkele of meerdere voorwerpen 

 in volgende jaren weder in het gebied van de plaats van uitbroeding 

 teruggevonden en voor enkele soorten is terugkeer, zelfs eenige jaren 

 achtereen, naar het broedgebied of naar het oude nest, vastgesteld, 

 niet alleen voor één der ouders, maar zelfs voor gepaarde vogels. 



Zijn de levensvoorwaarden in het broedgebied van een soort 

 gunstig, vooral wat de nestgelegenheid betreft, dan mag men als 

 regel aannemen, dat zoowel oude als jonge vogels, wanneer deze 

 tot voortplanting gcschikt zijn, in het oude broedgebied terugkeeren ; 



