186 



Per rijwiel, per rijtuig en zelfs per automobiel — een tocht te 

 voet kan slechts een zeer onvolledig denkbeeld van Texel geven — 

 werd de rondrit over het eiland aangevangen, de tocht, die den 

 geheelen eersten dag zou moeten vuUen. De eerste pleisterplaats 

 was een boerderij aan den weg van Den Burg naar Oudeschild; in 

 den tuin moest zieh, volgens de geruchten, een zeer merkwaardig 

 nest bevinden, een nest met een gevlochten toegangspijp van enkele 

 decimeters lengte. Het bleek evenwel, dat hier aan de fantasie 

 vrije teugel was gegeven; het nest, dat zieh in den top van een 

 hoog opgeschoten berk bevond, was niets anders dan een huis- 

 musschennest en de vermeende toegangspijp, die niet hoi bleek te 

 zijn, werd gevormd door een gedeelte van het grove nestmateriaal, 

 tengevolge van de zwaarte of door den wind overzij gevallen. De 

 eigenlijke toegang tot het nest bevond zieh op een andere plaats. 



In de läge Mielanden begonnen zieh de eerste weidevogels, o. a. 

 kluiten, te vertoonen en enkele groote sterns trokken daar in 

 Noordelijke richting. Een broedplaats van Sterna cantiaca is op Texel 

 niet meer bekend, doch de aanwezigheid van de vogels, zoo laat in 

 het seizoen, zou er op kunnen wijzen, dat er enkele nesten zijn 

 geweest, welke aan de aandacht ontsnapt zijn. In 1919 bevond zieh 

 nog een kolonie van ruim veertig paren op de terreinen van de 

 Vereeniging tot Behoud van Natuurmonumenten in Nederland in 

 den polder Waalenburg. Waarom die vogels van daar zijn ver- 

 dwenen is een nog niet opgelost raadsel; gebrek aan rust is zeker 

 de reden niet. 



Over Oudeschild werd de reis vervolgens voortgezet naar Dijk- 

 manshuizen, een buurt tusschen het genoemde dorp en Oosterend; 

 bij deze buurt bevindt zieh op drassig weiland een van de Texel- 

 sche broedplaatsen. Het heeft er met den vogelstand daar siecht 

 voorgestaan; tot voor enkele jaren was deze broedplaats vrijwel 

 aan de willekeur der eierenzoekers overgeleverd. Maar sedert 1919 

 heeft de Nederlandsche Vereeniging tot Bescherming van Vogels 

 zieh het lot dezer terreinen aangetrokken door er een bewaker aan 

 te stellen. Sedert dien is de vogelstand aanmerkelijk to'fegenomen. 

 Kokmeeuwen en vischdiefjes zijn er wel de meest voorkomende 

 soorten en tal van nesten met eieren en jongen werden er aange- 

 troffen. Vorder huizen er scholeksters, tureluurs, kieviten enz. en 

 vooral ook neemt het aantal kluiten er in bevredigende mate toe. 



In de brakwaterplassen in deze omgeving werden nog twee 

 rosse grutto's (Lwiosa lapponica) in vol zomerkleed waargeuomen. 



