— 32 — 

 c. ryralidiic (L i c h t m o 1 1 e n). 



135. Thagora figiirana, Wlk. 



Scbadclijk op dczelfJe wijze als de Rijstniot. Deze soort is Ycel 

 minder algemeen ea treedt slechts nu en dan als scliadelijk op. 

 Literatuur. 33, pag. 31. 



130. Chilo infuscntelliis, Sn. 



(G e 1 e b o o r d c r v a n li e t S u i k e r r i e t). 



„De jonge rupsjes dringen meestal op de grens van bladschijf en 

 bladschedo in de spruiten en maken een bijna rechten boorgang 

 naar beneden, dio nicostal in den top van den stengel voortgczet 

 wordt. Is de rups volwassen, dan boort zij nabij hct boveneindc 

 van den boorgang een liorizontale opening naar buiten, waardoor 

 later de vlinder uitkruipt. (Zeiintner). Parasieten, zie Nos. 4G0, 4C9. 



Literatuur: 1; 3; 10, pag. 12C; 4G. 



187. Cliilo spcc. 



Een van do paddiboorders, maar een van do minder aigenieone 

 soorten, dic slechts nu en dan plaatselijk in grooten getale optreden, 

 Waarschijnlijk maakt wel meer dan eene der talrijko, stcrk op olkaar 

 geiykende soorten van dit gcslacht zicli aan beschadiging van hot 

 rijstgewas schuldig. 



138. Diatraea slriafallt^, Sn. 



(S ten gel boo rder van lict Suikerriet) 



„De jonge rupsjes schaven de opporliuid van do nog opgerolde 

 bladeren af, verliuizen dan naar beneden aan den stengcl, vcaar zij zich 

 in den regel aan de basis van een bladschijf inboren. De boorgang 

 is zeer onregelmatig". (Zeiintner). Parasieten, zie Nos. 4 CO, 409, 485. 



Literatuur: 1:3: 10. TV; 10, pag. 1'26; 4fi 



