— 5 — 



17. Chionaspis madiimensis, Zeiint. 



Deze luia zuigt zich bij cluizcnden op oudere rietsteugels vast en 

 vormt daarop soms geheele koraten. Toch is de door haar aan- 

 gericlite scliade gering. Ia jongere aauplantingon, waar zij den groei 

 van het riet stellig zeer zou belemmeren, is zij tot heden niet 

 aangetroffen. Parasiet, zie No. 480. 



Literatuur: 10, pag. 252; 54, V. 



18. Chionaspis tegalensis, Zeiint. 



Komt in levenswijze hoofdzakelijk met de vorige soort overeen. 

 Zij vestigt zich echter voornamelijk dicht onder de knoopen der 

 rietstengels en dikwijls ook op het onderste gedeelte der bladsclaeden. 

 Schade onbelangrijk. 



Literatuur: 10, pag. 257; 51, VI. 



19. Chionaspis spec. 



Een nog niet nader beschreven Chionaspis-soort veroorzaakt op de 

 rietsteugels paarsbruine vlekken, die zich voornamelijk in de lengte- 

 richting uitstrekken. Zwaar aangetaste stengels zijn van boven zeer 

 dun, blijven achterlijk in groei en zien er pokdalig uit. 



Literatuur : 10, pag. 259 ; 54, VII. 



20. Chionaspis theae, Mask. ? 



Eene sterk op deze witte schildluis gelijkende soort werd door 

 mij eens op eenige tbeeheeaters waargenomen. Zij vertoonde zich 

 echter zeer sporadisch en kon niet schadelijk worden genoemd. 



Literatuur: 43, pag. 307. 



21. Planchonia? spec. 



Door Zeuntner op wild riet en op zieke rietplanten waargenomen ; 

 zij zuigt zich ia troepen vast rondom de knoopen en tusschen de 

 uitloopende worteloogen. Slechts de vrouwelijke luizen en de larven 

 zijn bekend. 



Literatuur: 10, pag. 261; 54, XII. 



