— 61 — 



285. AcridiuDt inelanocorne^ Serv. 



Dit is tot lieden op Java de eenige soort geweest, dio zich wel 

 eena z66 sterk heeft vermenigvuldigd, dat er bij de dieren, ver- 

 moedelijk door gebrek aan het voedsel, waaraan zij gewoon waren, 

 neiging tot trekken ontstoud. 



Literatuur: 33, pag. 78; 23, pag. 51 ; 30, pag. 506. 



286. Acridium zehntneri, Kraus. 



In het bijzonder als schadelijk voor het suikerriet opgegeven. 

 Literatuur: 10, pag. 269. 



287. Acridium roseuin, de Geer. 

 ■ Als de vorige. 



288. Epacromia tamului^, F. 

 289. Trilophidia aiiiiuhtta, Thunb. 



290. Trilophidia cristella, St°il. 



291. Attractomorpha cretiulafa, F. 



292. Aitractomorpli'i psittncinn^ de Haan. 



293. Oedaleus mannorafus, Tiiunb. 



294. Orya veJoi, F. 



295. 0.r//« flavo-aioiuhitn, Stul. 



296. TriixaUs tiasutd, F. 



Al deze soorten, eu vele andere, ziJD, naast de ^c;"/f/«H»(-soorteii, 

 de meest voorkomende vormen van veldsprinkhanen, dio ten allen 

 tijde in allcrlei aanplantingen zijn te vinden. Nu en dan kunnen 

 zij veel kwaad doen, maar over het algemcon staat de aangerichte 

 schade niet in verhouding tot hun algemeenheid. 



Literatuur: 10, pag. 266; 33, pag. 51. 



