(76) 



des terrains les plus accidentés. Elle ne forme jamais bois , les individus en étant géné- 

 ralement isolés. 



Altéra species, cui characteres generici superstructi sunt , difficilius ab hac nostra 

 distinguitur, quum nondum omni modo sit probe explorata, quam igitur, dum plura 

 innotuerint, sequentibus circumscribimus : 



2. MARTINEZIA CARYOT^FOUA, Humb. , Kunth. 



M. caudice (20 — 30-pedali) aculeato, petiolo rbachique aculeatis; pinnis aggre- 

 gatis cuneatis, apice erosis et trifidis, laciniis nunc marginalibus nunc média longiori- 

 bus, utrinque viridibus; spatha clavata aculeata; drupis globosis (rubro-flavescentibus) . 

 Martinezia caryotœfolia , Humb., Kunth, Nov. gen., I, p. 3 o 5, t. 699; Mart., Palm., t. 161 , 



fig. I; Kunth, Enum., III, p. 270. 



Crescit locis calidis et temperatis, in monte Quindiu, ad ripas Orinoci, Cassiquiares 

 et Atabapi; colitur in horlis prope Ibague et Carthaginem Popayanensium; altitudine 

 proveniens supra Oceanum 40 — 500 hexapod. : Humb. — In Peruviae faucibus : Pavon , 

 qui mihi communicavit spadicem floridum et nucleum , quem hue pertinere perhibuil 

 (delineatum in Palm., t. 161, fig. I, 13, 14). 



Omnibus rite perpensis, pro certo inveni statuendum, Aiphanis genus a b. Willde- 

 novvio primum indicatum (cujus tamen specimina in collectione Willdenowiana desi- 

 derantur) cum Martinezia esse conjungendum. Qua in re dijudicanda haud exiguum 

 auxilium tulit oplimi Plumerii diligentia; ejus enim descriptiones et icônes pariter 

 atque ea, quœ Jacquinius de Martinicensium Palma Grigri tradidit, in meos usus con- 

 vertens, id sum consecutus, ut characterem genericum amplifîeare possem et quoad 

 l'iuctum firmioribus notis circumscribere. Duas igitur species jam nunc addo, quœ inter 

 Martinezias recte militare videntur, quantum conjicere valeo inter se et a prœcedenlibus 

 divers», quarum tamen signa diagnostica peregrinatorum studiis erunt ulterius expo- 



3. MARTINEZIA CORALLINA , Mait. 



M. caudice cocoideo (20-pedali); petiolo rhachique aculeatis, pinnis subœquidistan- 

 tibus alternantibus, subtus dilute viridibus; spatha fusiformi rufo-pulverulenta et parce 

 aculeata; spadice tripedali, basi nigro-aculeato ; drupis globosis (corallino-rubris ). 

 Palma dactjlifera , aculeata, fructu corallino, major, Plum., t. XXXIX, XL, XLI (in ejus 



schedulis in Biblioth. Mus. hist. nat. Paris, asservat.) et Nov. gen. plant, p. 3. 

 Palma Grigri M artinicensibus, Jacq., Hist. Amer., p. 282. 

 Bactris minima, Gœrtn., Fruct. et Sem., II, p. 269, t. i3 5 , fig. 5. (exclusis : Bactride minore 



Jacq. , Hist. Amer. , p. 2 7 9 , t. 1 7 1 , f. 1 , quœ inter veras Bactrides militât : vide supra p. 6 8 , 



n.° 10 -, et Coco guineensi aculeata tota, frondibus distantibus, radice repente, Linn. Mantissa 



p. 137, Syst. veg., edit. Murr., p. 9 85, quœ ad eandem spectat.) 



Palma mihi non visa. Verba et icônes Plumerii in descriptionem conspirant, quam 

 addo sequentem. Caudex humznum fémur crassus et crassior, reclus, cylindricus, œqua- 



