( 104 ) 



Palmœ acaules vel rarius caudescentes , inermes. Frondes pinnatœ , basi vaginante fibroso- 

 pannifor/ni, petiolo nudo, pfnnis angustis firmis aggregatis {subtus glaucis vel argenteis). 

 Spadices simplices , antice dense florigeri , spatka exteriore coriacea, intra frondium basm 

 latente. Flores ockroleuci. Drupœ jlavœ , carne Jibrosa, eduli. 



i. DIPLOTHEMIUM LITTORALE, Mart. 



Tab. IX, fig. 3. 



I). acaule; frondibus declinato-patentibus rectiusculis, pinnis rigidis spissis, subtus 

 glaucescentibus; floribus masculis decandris vel dodecandris; drupis obovatis (pressione) 

 subangulalis. Mart. 

 Diplothemium littorale, Mart., Palm. Bras., p. no, t. 76, f. 5 (Spadix floribus in spatha inte- 



riore); Kunth, Enum., III, p. 290. 

 Cocos arenarius , Gomes in Act. Ulyssipon.t III, 1812, p. 61 (Memor. corresp.) 



Palmier motacuchi, d'Orb., n.° 12, cum icône. 



Quœ in dcscriptione et icône cl. d'Orbignyi de hac stirpe traduntur, vix dubium 

 relinquunt, quin recte ad Diplothemium littorale referatur. Ex illis depromta sunt, qua> 

 sequuntur : 



Caudex maxima parte terra immersus, adscendens, in facie inferiore radiculas pro- 

 mens filiformes tenaces; interdum stolones 6 ad 8 emittens indeque multiceps et cœspi- 

 tosus. Frondes 3, 4 vel 5, leviter arcuatae vel rectiusculœ et in terram pronœ, circiter 

 tripedales. Pinnaî in grèges suboppositos consocialœ ternœ vel quaternœ , e lineari aeu- 

 minatœ, acutse, postic» longiores, antice longitudine decrescentes , vix 10 pollicibus 

 longiores. Color obscure viridis. 



Spadices plerumque plures simul adsunt simplices, pédales et sesquipedales , pedun- 

 culo gracili elongato. In speciminibus csespitosis frequentius proveniunt, quam in sim- 

 plicibus. Flores densi. Masc. Calycis foliola lanceolata. Petala ovata, breviter acuminata. 

 Stamina 10 (an quoque 12?). Fœm. Calycis foliola et petala ovato - oblonga , carinata. 

 Ovarium ovatum, stigmatibus tribus triquetris revoluto-patulis. Drupa in perigonio per- 

 sistenle et parum ampliato (in Diplothemio maritimo multo majus est), 10-12 lineas 

 alla, oblonga vel obovata cum acumine acuto, epidermide roseo-auranliaca. Putamen 

 crassum, helvolum, ovale, cum acumine acuto, basi foraminibus tribus orbicularibus 

 perfossum , nucleiim unicum edule includens. 



Hanc palmam intelligere videtur Barnabas Cobo dum in Historié novi 01 bis libro M. 

 cap. 66, nota ad palmam Motagui addit : «Otra palma llamada Motaguigui échu unos 

 racimos grandes de cierta fruta morada. » 



Crescit hœc spccies, quam Indi e tribu Guarayos Motacù-chi, i. e. palmam parvulam, 

 appellant, per tolam provinciarum Chiquitos et Moxos planitiem, inde a latitudine 12 

 grad. ad 22 usque. Frequens occurrit in locis calidis arenosis, aridis, ad marines svl- 



Indi e frondibus corbes nectunt, quos in urbe S. Crucis foro vendunt. 



