l52. D K n. I T I s 



lìD Xll 1SV NT fNTOB' ti'';r':'i^i 



Nns^fNìy mmx nn^a nnìtna 5 

 ijk'Sk 'Sn;; iòti f^vp' D'Sa 



-iDn NHD p nSx DJI' D'NI 



xnS TNiy xS mjj ndd'7X 'ai 5 



nOpS^I DDtJ'Sx nSn tlD3' D''?"! 



njDn nx qn'nSn3 yìD n^onN 6 

 Nn3 nn-inlNfi 'Sn'VVx inoSxDi 7 



VERBUM VERBO. 



Temptis dieaòus diebus constai; alter securitas est, alter vero peri e uìum . 



Vitaque duas partes habet : unum in qua clarilas , alteram turbidam. 

 Die ei qui vicissitadines fortunae nostiae nobis exprobrant: 



I) ^n adversatur falam nisi ei cui est existimatio ? 

 Nonne, vides ventum , quando excitantur eius procellae ? 



Equidem non frangitur nisi alla arbor. 

 Ut quot super terra virides et siccae arbores ! 



Verum. non lapi dibus-petitur nisi ea super qua frugea. 

 Et in caelo stellae sunt , quibus non est numerus ; ■ 



Sed non defeclu-ajjiciunlur nisi sol et luna. 

 Tranquillas tu mentem tuam per dies prosperilatis tuae ; 



Et non formidas exitum quem adducet fatum ; 

 Tmmo quietant te noctes ; sed tu decipieris ab illis : 



Nam durante serenitate noctium supermnerit tempestas. 



