DE MORE MAIORCM IN PVERILI INSTITUTIONE REVOCANDO G3 



ambiguo, parlim flexiloquo et obscuro, ut interpres egeret interprelc, omnc 

 illud, quidquid erat, quo illonim temporum eruditio conlinebalnr, elicere quo- 

 damraodo atque exprimere cogebantur; nae ili! nos melioribus nalos auspiciis, 

 et beatam invidendamque sortem nosfrara esse existimarent-, ac de aetalis, cui 

 nos reservari divinitus conligil, felicitate nobis veliementer gralularentur. Vti- 

 nam vero nihil esset, quod nobis exprobrare iure possent; ulinam potiori iu- 

 vcntutis inslitulioni sludentes a maiorum noslrorum sapienlia nunquam desci- 

 vissemus: ncc ista ipsa, quibus prae illis ulimur, discendi commoda atque subsi- 

 dia, in humanitatis ac doctrinae studiorum, atque adeo rei totius publicae liaud 

 mediocre detrimentum converlissemus! Ex quo enim novae docendi rationes, 

 laudando quidem et salutari Consilio, optimorum virorum industria excogitatae 

 in scholas, non ea adliibita quam par fuisset prudcnlia, vulgo sunt inductae, in 

 plurimorura, adolescenlium praesertim, animos pervasit sensim prava opinio, 

 perexiguo iam labore parvique temporis spatio posse quemlibet velerum laudem 

 in litteris doclrinisque omnibus non solum exaequare, verum eliam superare. 

 Hinc videmus pristinura illum ad litterarum praecipue studia noslratium im- 

 petum communi quadam socordiae labe refrigescere in dies ac relanguere; 

 perpaucos iam esse qui graeca ac latina colant amenlque, quum ipse anti- 

 quitalis contemptus in laude ponatur; insignium scriplorum auctoritalem de 

 altissimo, quem antea tenebat, dignilalis gradu deturbatam negligi passim, 

 obteri, irrider! adeo, ut meluendum prorsus sit, ne, si hoc malum latius 

 pateat veheraentiusque ingravescat, obstructis quodammodo rerum omnium 

 bonarum matris atque educatricis sapientiae fonlibus, cunclarum demum do- 

 ctrinarum fructus arescant piane et intereant. Itaque quum ad cuiuscumque 

 morbi curalionem nihil conducat magis, quam illius caussas diligenler explo- 

 rare atque cognoscere, ut iis nimirum sublatis morbi vires elidanlur; conslitui 

 liodierno die in tanta liuius loci amplitudine ac celebritate vobiscum inve- 

 stigare primum quibus iniliis profecla pessima, quam disi, opinio hominum 

 mentes facile corruperit; videro deinde quae detrimenla per ipsam non solum 

 liberalibus disciplinis, sed etiam italici nominis dignitati atque emolumenlo sint 

 importata; postremo remedia proponere, quorum ope teterrima pestis reprimi 

 atque in perpetuum estingui possit. Ad quae tria Iraclanda dum aggredior, in- 

 telligo quidem me in ancipiti invidiaeque pienissimo argomento versari, et plus 

 oneris, quam vires meae postulent, suscipere. Verum, utcumque res cadet, con- 

 silium hoc meum prò rei, de qua agitur, gravitate a vobis minime improbalum 

 iri et spero et confido: me autem nunquam certe poenitebit, quod illustrium 

 virorum, quibus in honeslissimo bocce humaniorum litlerarum magislerio suc- 

 ccssor, merilis licet valde inipar, sum dalus, morem tenuerira, vestigiis inslile- 

 rim: quod utilia, quod loco, quod tempori, quod patriae decori, quod studiosae 

 iuventuti, cuius institutioni triginta ipsis abbine annis me lolum devovi, maxime 

 apta et congruentia dixcrim. 



