64 FERRUCCI 



Omnes homlnes, qui ad hiimanarum artium sive professionem sìve stu- 

 dium sese applicuerunl, ila animatos esse decet, ut neque siquid vitii in illarum 

 usu et Iractalione a quoquam deprehensum est, sibi negligenter dissirailan- 

 dum, neque siquid commodi repertum est, conlumaciler reiiciendum existimet. 

 Nunquam enim tot tantique in singvilis disciplinis progressus et facti olim fuis- 

 sent et vel liodie fierent, nisi in iis quae villosa idenlidcm agnoscuntur, emen- 

 dala, et quae recle sapienlerque nova inveniuniur, recepla essent. Qui vero 

 ingenii acumino ac doclrinae vi celeris antecellunt, quod mnnus litteris afferro 

 maius meliusve possunt, quae sollerliae suae specimina edere luculenliora, 

 quam si invonlis iam ac conslilulis honcslissimis artibus, eas ipsi qua corrigendo 

 qua amplificando, insigne aliquod emolumenlum pariant? Id sibi laboris, id sibi 

 laudis in plcrisque disciplinis provehendis dodi homines haud pauci singulis ae- 

 talibns prospero persaepe successu depoposcerunt. Sed ex quo tempore pristina 

 adoiescentium bumanilatis studiis informandorum ratio acerbe nimis et aspere 

 reprebendi palam alque accusari coepit, incredibile diclu est quam multi undi- 

 que cxorli sint, qui sive famae colligenda'^ sive publicae utilitati prospiclendi cu- 

 pidilale incensi novas subinde de puerili instilutione ac disciplina commenlalio- 

 nes, tamquam meliores, ac veloribus propterea anteferendas, proponere ac praedi- 

 care non destiterunt. Et re quidem vera, ut ab inilio posui, saluberrimum et ne- 

 cessarium islorum consilium et conatus maxime commendandos censeo; quippe 

 qui agnoscam ipse et ingenue falcar, nonnulla fuisse in prisca docendi consuetu- 

 dine, quae vel meliora fieri vel fundilus etiam tolli el oportebat et opus eral. Sed 

 quemadmodum fere conlingii, ut qui avide ad libertatem ruunt, iidem in durio- 

 rem servilutcm delabanlur; sic insolens illud, quod permulli tunc prae se tulorunt 

 alqup aliis inslillarunt, veluslalis fastidium, ac effrenata novandi libido seu potius 

 vioienlia co nos scnsim deduxerunt, ut inusitatas vias indagando a superiorum 

 aelalum exomplis penilus recesserimus: atque ideo quam disciplinam corrigere 

 nobis propositum fuerat, ea corrupla temere ac depravata sii. Quae si uspiam 

 alibi, quam in Italia, evenissent, essel profecto aliqua erroris acinscitiae excusa- 

 lio. Quis enim est apud nos, quem laleal, mullum sempcr de avilae praeslantiae 

 gloria detractum, quoticscumque sive optimarum rerum salietate, sive despera- 

 tione quadam eius laudis, quam alii praeripuerint, sive etiam imilandorum exem- 

 plarium contemplu ingeniique fiducia maiorum vestigia deserere ausi sumus? 

 Nonne, ut colera omiltamus, ex boc eodem fonie efflnxit illa, de qua tribus iam 

 abbine saeculis querimur, pingendi sculpcndique artis inclinatio? Quam ulram- 

 que postquam graccorum polissimum operum imilatione duo illa Italiae lumina 

 splendidissima Rapbaél et Micbaél Angelus in iamdiu amissam dignitalem tara 

 insigni laude restituerunl, ut ultra mortalis naiurae condilionem procurrisse 

 vulgo dicanlur; cxslilcrunt repente nova artificum ingenia, qui severum iliud 

 respuentes ducendarum ab adolescenlia lincarum sludium, et gloriae imitalri- 



