gg FERRUCCI 



bonis lilteris, iuvenlulis inslilutioni aeque infestam vobis exposui. Vos aulem 

 oplime scilis quomodo ad eas enixe oppugnandas cordaliores viri fquippe qui iam 

 animo prospicerenl quorsum nostrorurn studia essenl brevi evasiira, si eae italo- 

 rum mentes suo quodam halilu infecissenl) sermonibus non minus, quam scriptis 

 nequidquam conspiraverint. Quis enim dubacchanti licenliae, quae culliores 

 Europae regiones viclrix jam obtineret, resistere, ac audacius exsultanli lan- 

 quam frenos furoris iniicerc potuisset? Cuius tandem fuisset tanta vis, cuius 

 tara "ravis aucloritas? Auctoritatem disi? Quantum porro momenti ci ponderis 

 inesse putatis hodie auctorilali? Enimvero nihil. Quum enim (ut ad secundam 

 iara partem procedat oratio) in lilterarum studiis alque adeo ipsis in scliolis 

 aucloritas omnis, eorum maxime culpa, qui tutores oiusdem ac vindices esse 

 debuissent, primo sit labefactata, deinde funditus eversa; factum est brevi ut 

 in "ravioribus etiam rebus irrideri vulgo et conlemni coeperit. Nec aliter qui- 

 dem fieri poterai. Date mibi unum aliquem ex istis iuvenibus, cuius puerilia 

 et adolescenlia illa quam dixi <\iz\)5cTiaiSt(ot. imbutae seu polius corruptae sinl; 

 qui ipsorum magislrorum venenato plausu ac mortiforis laudibus inflalus ingenio 

 se plurimum valere pulet; qui illa doctrinae levitale contenlus mirifica de se 

 arroganter poUiceri audeat; nihil veterum sapipnliac, omnia sibimetipsi Iribuat 

 et concedat: si is aliquando de publicae rei stalu sentenliam suam spente seu 

 rocatus aperire velit, ani si errore borainum vel lemporum Irislìtia ad civilia 

 rannera admotus ostendal oporteat civitati lumen ingenii consiliique sui, tum 

 enimvero palam fil quo demura spectel novum islud atque egregium docendi 

 institutum et quantum ab avito discrepet. Qui namque hoc usi olim fuerant, 

 quoties publicae incolumitali consulendum essel, nihil temere, nihil fortuito, 

 nihii caeco reppnlinoque animi impelu sibi suscipiendum arbitrabanlur: non 

 rumores ponebant ante patriae salutem, quam privalis quisque nogotiis, privatis 

 quisque amicitiis inimicitiisque potiorem habebant; ac nisi gravior ulla subesset 

 caussa, qua nova decernere cogerentur, unum sentiebanl, unum studebant om- 

 nes, maiorum exempla revereri, ab iis transversum ungurm nunqnam discede- 

 re. Non enim rem solam romanam, ut est apud Ennium, sed quarumiibet gen- 

 tium res antiqui» moribus virisque stare et a patribus acceporant et a puerili 

 disciplina didicerant. Quoties autera in Consilio dicendum essel, mentis acie, 

 prudentia in indicando, gravitate sententiae et pendere orationis erant ut plu- 

 rimum commendandi, ea videlicel eloquenlia, quam virtutis ac sapientiae digni- 

 tas, amor aequi, patriae caritas et veritalis fides exprimebant. Quanta vero a nova 

 in scholas invecta docendi ralione ingeniorum mutatio sit facta, vos optimi testes 

 eslis: id enim salis superque recentes Europae prope lotius, sed Italiae praeser- 

 tim acerbissimac perturbaliones ostenderunt. Cedo, qui veteris Italiae gloriae 

 recuperandae spem lantam amisimus tam cito? Provenerunl, recle equidem cum 

 Naevio respondebo, oratores novi, stulti, adolescentuli, quorum praecipue insci- 



