DE MORE MAIOROM IN PUERILI INSTITUTIONE REVOCANDO 69 



bus, quapque adeo plus inclustriao, plus fìrmitnlis ac rolioris requirunt, accorri- 

 modata. Quid porro exspectare liceat ab adolescenle, qui quidquid puerili insli- 

 lutione addidicit, sine ullo labore ac tanquarn per lusum addidicil? V^t male 

 posila sunt initia, sic fere celerà spqunnlur. Qnolus enim quisqiie invenilur, qui 

 laborem a primis annis animique conlenlionem dcfugere consueverit, idemque 

 progressu aelalis salis malure inleliigat, omni ope sibi enitendum elaborandum- 

 que esse, si cui studio se dedil illud penilus caliere el assequi velit! Quotusquis- 

 que, quem resipiscenleni et ad stadium iani ingnssnm malae consuetudinis cor- 

 ruplela e ciirsu ipso non avocet relrahnlqne; cuius menlem a pristino ingrave- 

 scente velerno ad obleclationem snllerlino (qui est unus, leste Tullio, suavissi- 

 nius pasfus animoruto), et ad pulcri reclique conlemplationem excilari patiatur! 

 Quolusquisque, qui qua desidia, quo languore a teneris in sUnliorum curriculo est 

 infeclus, iisdem constantem aelatem ass''quulus in gravissimis negoliis qua pu- 

 blicis qua privatis gerendis non inficialur; ut nihil altura, nihii arduum cogitare, 

 nihil glorioRum suscipere possiti Mirari ergo desinamus, ut Virgilius ait minora 

 in dies protluci hominum corpora, quam antiquis temporibus fuerinl, quod et 

 tanto ante Homerus adlrmaverat, ita veri laboris verae(|ue glorine studium 

 quotidie apud nos oblanguescere, ut pluriraos videamus in plerisque rebus or- 

 dines ducerò, qui olim vix in gregariorum militum numerum adscribi poluis- 

 sent: mirari desinamus maioribus noslris tanto inferiores nos esso doclrina, qui 

 tanlopere infra ipsos sumus Iaborandi studio; ab eorum nos gloria lam procul 

 aberrare, quorum non imilamur virlutem induslriamque. Nonne cunclorum po- 

 pulorum annalibus docemur, prosperas ibi semper res florentesqne fuisse, ubi 

 ingeniurn, ubi arles bonae diligenter excultae sinl; inerlia vero socordiaque, a 

 quibus scilicet fortuna longe refugil, maximas plerumque opes ac praeclarissime 

 conslilutas respublioas labefaclatas corruisse? Fam vero quid est, quod quera^ 

 mur amplius, superbam ignavinm uobis nimis saepe, acerbe nimis ab exlernis 

 hominibus obiici, exprobrari; atque bue advenientes ex omni orbe hospiles, non 

 lam rnilissima caeli temperalione, quam antiqua arlium et humanitatis fama 

 accilos nihil fere aliud, quam priscae vetustatis monumenta requirere? Sed ita- 

 los, nisi omnia me l'alluni, horum dedecorum pudore, incipit; et quemadmodum 

 salubritalem in pliilosophia conseclandi, animis ab Heivetianis sordibus et Ile- 

 gclianis erroribus ad Platonica purissima dogmata traductis, eos haud ita pri- 

 dem honestissima cupidilas cepit; sic eandem salubrilatom in politiorum artium 

 studiis brevi conseclaturos spes magna et, quemadmodum confido, cerlissiraa 

 ostentalur. lam studiosornm plerosque taedet vehementer inlolerandae illius 

 opinandi licentiae seu potius turpissimae servitulis, qua nostrarum litlerarum 

 vox pridem obmuluit, splendor obsolevit. lara qui rerum publicarum clavuni 

 tenent, et civilatum gubernacula tractant, funeslis horum annorum casibus me- 

 liora edocti, maioruraque impendenlium malorum prudentes id demum fervide- 



