66 CANTINI 



posset praemio allìci, si male, poenam pati. Cum vero siraulafae felicitalis 

 specie deccptus, vel turpi cupidine voluptatum captus, quae mala sunt, ali- 

 quando eligat, et sequatur, plurimos labilur in errores, et maxiraas sibi parit 

 calamilates. Tot malis occurrere Sapientiae erat aelernae. Igilur opus fuit, nt 

 physicao, et morales ieges ea conditione essent in homine, ut appelitus, incli- 

 nationesque hominis subiacerent imperio, nam ratione, et libertatis arbitrio uti 

 debet homo. Quam conditionem Deus ipsemet post hominis creationem claris 

 verbis expressit, dicens ad Gain qui fratris sui necem patraverat. — Nonne si 

 bene egeris, recipies; sin autcm male stalim in foribus peccalum tuum aderit? 

 Sed sub te erit appctitus tuus, et tu dominaberis illius (1). Qua propter homi- 

 nis mentem, et animum ita Deus effecit, ut felicitatis sibi comparandae perlra- 

 heretur amore; ex quo vitam cum aliis hominibus degendi premeretur necessi- 

 tate. Nam cum per muluum amorem maris, et foeminae illorum animos ipse 

 Deus coniunxisset, domestica socielate conflata singulae familiae seorsum in 

 agris habitantes; propriis commodis, et necessitatibus consuiere minime potuis- 

 sent, nisi plures in unam se coegissent, quod vere sapientes semper noverunt 

 philosophi; hinc igitur exorta horainum societas est. Cumque Deus id etiam in 

 homine voluisset, quod in socielate beatam, et tranquiliam vitam ducerei, 

 voluit eiiam ut iile jus haberct in omnibus, quibus finem recte consequi posset; 

 nam ni hoc esset, contraria veiiet Deus; et res huc deducta in absurdum ver- 

 teretur. Hoc autem jus a natura singulis dalum hominibus, naturalem in alios 

 obiigationem inducit ea permittendi, in quibus jus aliis est; ita ut natuialia 

 singulorum jura, naturalibus caelerorum hominum obligationibus respondoant; 

 et qui jus habet, et ipse obligetur; et singuli singulis vicissim teneanlur. Quae 

 quamvis obligationes sint negativae, cum in non faciendo, vel non impediendo 

 consistanl, in se tamen habenlur perfectae; perfecta enira jura respiciunt; 

 quae omnia cum recta ratione piane conveniunt. Quidnam esset, sublatis obli- 

 gationibus, hominum societas? Cum vero jus sit horaini in omne quod vitae 

 tranquille agendae, et propriis commodis, utililatique inservit, ut jam diximus, 

 inde jura proprietatis manare cognoscet; et quae vel paciQca occupatione, vel 

 aliorum consensu jure non posset acquirere; viribus quidem abutens suis, arri- 

 peret, et aliena invaderei. Quinam exitus ex bis essent consequuti? Quid 

 aliud nisi Civiura discordiae, odia, tumultus, familiarum caedes, et populorum 

 bella, quae societatis eversionem interminaronlur? Tanta est ad capessendam, 

 augendamque fortunam, in nobis effrenata libido! Tunc non ratio, non aequi- 

 tas, sed iniuria potentiorem, et feliciorem elliceret; a quo Lex naturalis aliena 

 penitus est. 



(1) Genes. Cap. 4. vers. 7. 



