DE ANTIQVITATIS SCIENTIA 



IN VETERI LYCEO MAGNO PISANO 



ILLVSTRATA PROVECTA 



(D a ii ?s a (D 



HABITA III- ID- NOVEMBR- A- MDCCCLIII- 



IN ACADEMIA PISANA 

 A lEICHAEIii: FERKTCCIO 



DOCTORE DECVRIALI ACADEMIAE EIVSDEM 



flVVM STYDIA SOLLEMNITER INSIAVRARENTVR 



Quae horaines natura ad solidam veramque gloriano recte factorum laude adipi- 

 scendam blando quodam invitamento exsuscitat, allicit ac prope impellit, eadem 

 illam quoque mentem videtur ipsis iniicere, ut maiorum egregia cuiuscumque 

 generis facinora tamquani amplissimum avilae dignitalis ac raemoriae patrimonium 

 tueri, augere, ac, si quando temporislonginquilale obsolescere, vel aliena negli- 

 gentia aut iniuria obrui coeperint, a poslerorura oblivione atque silentio vindicare 

 omnibus opibus viribusque enitantur. Ilaque ubicumque non omnis humanitatis 

 sensus exstinclus oranino est, nihil turpius, nihil indignius umquam fuit, quam 

 avorum decora heredilate nepotibus transmissa pali quovis modo labefactata 

 aut imminuta ad siibsequentes aetates pervenire. Hoc quidem quum de cunctis 

 fere gentibus, quarum civiiis prudenliae lalius pervagata est fama, tura de 

 Graecis praeserlim ac de Romanis accepimus; qui quum cives domi militiaeve 

 eximie de patria meritos nobilissimis monumentis publice dedicalis honestare 

 prae se ferrent, nulla alia de re tantopere fuerunt soliiciti, quam ut eadem 

 sarta, tecta, integra cum omnium saeculorum posterilate adaequarentur. Ex qua 

 sane cura providenliaque liaud mediocre in nos quoque emolumentum redun- 

 davit: nam quum pleraque anliquae virtutis indicia barbarorum immanilate, aut 



