80 FEKRVCCl 



ipsa confecfrice omnium velustate eversa funditus interierint, liaud pauca tamon 

 adliuc siipersunt, quae iam inde a litteris bonisqiie arlibiis resliliilis erudito- 

 rum horainum commenlationibus scriptisque celebrata, dici vis potest quam 

 flagranles et quam mirificos sui amores ubique excilaverint. Haec porro laus 

 non civilalura modo fuit, sed et cuiusque gentis, cuiusquo familiae, quae non 

 tam ad privalum suae slirpis decus, quam ad communem reipublicae uli- 

 litatem pertinere arbilrabanlur, si vetera domesticae amplitudinis insignia ita 

 defenderent ac cuslodirent, ut ilia ne ornar! quidem nomine alieno sinerent. 

 lamvero (|uum liberalium arlium cognalio non minorem quam patriae ac sangui- 

 nis vim, necessitatem, religionem possideat, cuinam mirum videri possit, si 

 quicumque honoris meritorumque caussa in spiendidissimum aliquem sophorum 

 aut philologorum coetum cooptati vel gravissimis doctrinis provehendis, vel 

 iuventuti erudiendae vacant, ea collegia, eas sodalitates, in quibus quasi taber- 

 naculum vitae suae collocarunt, adeo diiigunt, cara adeo habent, ut eorum exi- 

 stimationi aeque ac suae singuli nniversique faveant; nonnulli quoque magno- 

 rum virorum, per quos ad tantum famae splendorem illa pervenerunl, memo- 

 riae, virtutibus, studiorum rationi, susceptis laboribus, utilibus inventis, eximiis 

 editis operibus, et collectae inde gloriae novam in dies lucem afferro olKcii sui 

 esse putent? Quod dum praestant, non historiae solum consuiunt, verum etiam 

 ad doctrinae atque huraanilalis fructus mulliplicandos, perpetuandos, aliorum- 

 que induslriara acuendam, ingenia aienda quam maxime adiuvant. Existima- 

 musne Pytliagorae inslituta et praecepta, quibus extrema illa Italiae pars, quae 

 quondam magna Graecia vocitabalur, et privatim et publice expolita est, in 

 pluriraas civitates permanere ac multa saecula vigere potuisse, nisi Philolai, 

 Empedoclis, Alcmaeonis, Archytae, Timaei aliorumque eiusdem disciplinae 

 alumnorum numquam intermissa sollertia perennibusque studiis, medilalione, 

 vigiliis a praeclaro auctore tradita documenta explanata fuissent et illustrata? 

 Quid de acerrimo sophislarum exagitatore Socrate, qui primus, ut ait Cicero, 

 philosophiam devocavit e caelo, et in urbibus coUocavit et in domos etiam in- 

 troduxit, et coégit de vita et raoribus, rebusque bonis et malia quaerere? Anne 

 quam vivus non potuil, poluisset mortuus improborum hominum invidiam efl'u- 

 gere, ac perpetuo fungi sapientiae magisterio, nisi illius ingenii magniludinem 

 et multiplices variosque de uberlatibus virtulis et copiis sermones Xenophon 

 et Plato, quique liuius postea seclam sequuti sunl Academici, memoria et lit- 

 teris consecravissent? Sed quid ego nimis antiqua commemoro? aut cur huius- 

 modi exempla e veleris Graeciae annalibus surapta profero? Quasi vero erudita 

 Italiae noslrae liisloria illud non perspicuum sit, constetque inter omnes, 

 nulla alia re magis, quam hereditaria doctrinarum successione ac flagrantissimo 

 illustrium decessorum imilandorum pristinacque laudis retinendae atque in dies 



