86 FERKVCCl 



de religione oplimisque studiis insigniter meritos ad se, praeter illorum opta- 

 ta, munifice invilatos in allissinao dignilalis gradu collocare identidem sol- 

 lemne habeat; ut palam nempe ostendalur esse apud se virtuti ac doclrinae, 

 quo demum cumque se loco explicent, nobilissima praemia. Sic, ut de ceteris 

 sileamus, quemadmodum saeculo ante Norisius, patrum nostrorum aetate Ilya- 

 cinthus Gerdilus, ad cuius vira scribentis hostes Ecclesiae obmutuerunt; sic 

 pridem uno eodemque die et losephus Mezzofantus, magister meus amantissi- 

 mus, cuius linguariira prope omnium cognilio ususque miraculi instar orbi fuit; 

 et is qui adhuc vivit floretque, cuique ut quam diulissime vivat floreatque boni 

 omnes optant et orainantur, esimiis veterum scriptorum reliquiis palienler 

 conquisitis feliciterque detectis rem sacram et litterariam usque et usque auctu- 

 rus. Angelus Maius (*), in augustum magnorum Calholici nominis principum 

 Senatum quasi exsortes sunt recepti. Chiraentellii et Norisii in Pisano Alhenaeo 

 impressa splendida vestigia (revocanda est enim ad propositum, unde paullulum 

 aberravit oratio) persecutus est Virginius Valsechius, qui eodem quo Norisius 

 docendi munere, haud ila longo intervallo, honestatus, quum et ipse vidisset 

 arctissimum esse foedus, quo sacrae et profanae antiquilatis studia inter se 

 coniungunlur, utriusque pariter inquirendae artem mature sibi assumpsit. Mitto 

 quae de sacra erudilione edidit specimina complura, quum sermo noster, ut supra 

 diximus, ad ea, quae ad profanam archaeologiam spectant, sit contrahendus: in 

 qua sano quanlopere eminuerit, agnoverunt aequales eius, agnoscimus et nos 

 ex illius lucubralionibus, ac praecipiie ex iis quae de M. Aureiii Antonini Ela- 

 gabali tribunicia poteslale v. subtiliter disputavit; tura vero etiam ex iis, quae 

 ad sententiam suam adstruendam, et docte illatara a Ioanne Vignolio et Philippe 

 a Turre validam oppugnationem propulsandam deinde subiecit. Nemo est pro- 

 fecto, qui ista perlegens, poslquam hominis acre iudicium, penitiorem doctri- 

 Ham et accuratam in latine scribendo munditiam ac perspicuitatem adamaverit, 

 illud inauspicato ac perincommode accidisse non fateatur, quod Valsechius, 

 dum maiora ad Romanas antiquilates illustrandas suscipere meditabatur, aliena 

 auctoritate adduclus ab hoc litterarum genere se avocari vel potius abstrahi 

 siverit. Id tamen in eo detrimento minus dolendum nobis est, quod tres cele- 

 berrimi ex ordine Sodalium Calasanctianorum viri, qui alter ex altero huma- 

 niorum litterarum tradendarum munere hìc naviter perfuncti relictam a Val- 

 sechio provinciam excoluerunt ipsi impensissirae et exornarunt. Intelligit iam, 

 opinor, unusquisque vestrum, Auditores, me bisce verbis Alexandrum Politura, 

 Eduardum Corsinium et Carolum Antoniolium designare: de quibus dura panca 

 dicere aggredior, quam velini eorum mihi dari incorruptam eloquenliam et Ialini 

 sermonis nitidam elegantiam, quibus adeo ipsi excelluerunt, ut non Pisani 

 tantum Athenaei, sed Italiae universae dignilatis vindices udsertoresque et ha- 



