DE ANTIQVITATIS SCIENTIA ETC. 87 



bitì sint et fuerint. Atque ut statina ad Politura veniamus, sciunt omnes fuisse 

 illura lotius antiquitatis notitiae quam qui maxime studiosum, et multa exa- 

 rasse, quae iis, qui de huiusraodi rebus recte poterant iudicare, digna omnino 

 visa sunt, quae in lucem emitterentur. Emisit autem, ut publicae ulilitati pro- 

 spiceret, nonnulla, quae satis superque fuerint ad singularem eius eruditionem 

 omni commendandani posterilati. Guam scite, quanta industria, quanloque 

 labore Eustathii tum in Homerum, tum in Dionysium Periegetam commentaria, 

 doctrinarum copia peniliorumque littorarum varielate praestabilia, bone in lu- 

 mina collocavit, latine vertit suisque ipse animadversionibus locupletavil! Nihil 

 porro doctius, nibil elogantius illa epistola, quam de curribus anfiquorum ad 

 magnum illuni florontinum polyhistorcm Ioannem Lamium conscripsit. Vtinam 

 autem in hoc studiorum genere se adeo non involvisset, ut eorum ditissimos 

 fontes adolescentibus discendi cupidis, qui ad illum audiendum frcquentes con- 

 \eniebant, aperire vel noluorit vel negleserit: ulinam illos ea facilitale ac 

 comitale excepisset, qua excepit Eduardus Corsinius, vir non tam doclrina quam 

 docendo insignis, quem sodalem primum, mox contubernalera et coUegam, 

 postremo eliam in magisterio successorem babuit! Incidit huius nelas in ea 

 tempora, quibus, si quando alias, vehomentissimo flagrabat Italia eruditae vetu- 

 stalis perscrutandae studio, cui fortuna ipsa munifico obsecundare visa est. Tunc 

 enim Herculani et Pompeiorum vestigia, quae amoenissimae Campaniae urbes 

 iam a Titi Vespasiani Augusti principatu ardescentis Yesuvii mentis cineribus 

 obrutae delitucrant, praeler omnem aut spem aut opinioncm reperta: Colum- 

 baria libertorum scrvorumque Liviae Augustae ad Appiam viam adinventa: 

 Tabula Traiana Basilicae Veleiatis in agro Piacentino affossa, et innumera alia 

 priscarura artium omne genus prodigia faustis sane ominibus e tenebris eruta ut 

 arcbaeologorum sedulitatem sollerliamque, ita virorum principum munificenliam 

 ad ipsa monumenta dignis in sedibus constituenda et magnifice asservanda, 

 disertosque eorundem interpreles impensius fovendos feliciter excitarunt. Tunc 

 primum ctiam antiquitatis scientia publice tradi coepta: quam quidem laudem 

 Bononiac non invidcbo, ulpolo qui a Schiassio meo didicerim, lacobum Tazzium 

 Biancanum, qui rerum antiquarum IMusaeo in Institulo Marsiliano praeerat, ut 

 ea ibidem traderetur, effecisse. lile enim ad Senatum, penes quem summa 

 rerum Bononiensium tunc temporis erat, accessit, rem proposuit, amplissimum 

 decretum reportavit. Memini, ait Scbiassius, quo die omnium ille primus de 

 antiquitatis studio orationem in Instituti aedibus habuit, quum et Senatores 

 Inslituto praefecti, et cuncti ceterarura disciplinarum doclores et auditores 

 frequentissimi adessent, postquam et summa argumentorum vi et admirabili 

 quadam doctrinac praestantia dicendique copia ostendisset, quantum populo- 

 rum bistoria, quantum chronologia, quantum geographia ex veterum monumen- 



