90 •^''^ ' F E R R V e e I 



sua ferebatur, ut tota vita, quam ad octogesimum circiter annum, ut scitis, 

 produxit, id unum cogitare, in id unum contendere sit visus? Trecentos libros 

 ab Aristotele, septingentos a Chrysippo, quadringentos nonaginta a M. Terentio 

 Varrone fuisse conscriptos accepimus. Non ego is sum, qui Ciampium nostrum 

 cum istis mirae ac prope incredibilis fecunditatis scriploribus comparare ausim; 

 illud utique aperte Gdenterque dicam, tot eum protulisse industriae et vigilia- 

 rum suarum fructus, ut absolula eorum indicis confectio sludiosam quamdam 

 inquisitionem operosumque laborem requirat. Inter quos primum numquam 

 locum non oblinebit Pausaniae Graecia, quam quum in italicum sermonem con- 

 verlerit, subiectisque luculentissimis comraentariis iocupletaverit, optimi idem 

 interprelis et explanatoris famam est adeptus. Hi omnes, de quibus hactenus 

 verba fecimus, veteris Pisani Athenaei doclores praeclarissimi ad archaeolo- 

 giam tanto ardore animum appulerunt, non quod iuventuti illa ipsa disci- 

 plina erudiendae publice praefecti fuissent, veruni quod illam uberrimam pa- 

 riter ac iucundissimam esse intelligerent. Vt autera archaeologine quoque sua 

 esset in Alhenaeo sedes suumque magislerium (recentia commemoro), optimi 

 Principis nostri Leopoldi II., quo sospile laelamnr, perspicaci iudicio insignique 

 munificentia effeclum est. Ule scilicet quum Hippolylum Rosellinium, a prima 

 iuventute maxima quaeque de se poUicilum, Bononiam a Mezzofanto orienta- 

 libus linguis instiluendum m'isisset, et, quam is de se fecerat exspectalionem, 

 cumulale explenlem vidisset; eumdem et linguas orientales et archaeologiam pu- 

 blice hìc docere iussit, quanta Athenaei dignitalis amplificatione quantoque disci- 

 pulorum emolumento nihil allinet dicere. Ncque in hoc reslilit proiixa indulgen- 

 tissimi Principis in anliquilalis doclrinam volunlas. Peregrinae opps, quasRosel- 

 linius ex celebri illa sua periculorura laborisque piena in Aegyptum expeditione 

 ad nos advexit, perpeluara omni posteritali iidem Incient, nihil Magnum Ducem 

 Etruriae Galliarum Regi in optimorum sludiorum incrementa liberalitate, nec 

 multum Chainpolliono Rosellinium in veterum aetalum reliquiis investigandis acu- 

 mine constanliaquo concedere. Quin immo felicior in hoc fuit Rosellinii sors, quam 

 ChampoUioni-, hunc enim paucis post mensibus, quam e Nili faucibus in palriam 

 opima rcferens spolia renavigaverat, is repente corripuit morbus, quo brevi 

 absumplum loia Europa deflevit: ille vero, quamvis praepropero et ipso intorilu 

 abreplus sit, ut vel decimum post annum eius amissionis acerbissima nobis ac- 

 cidat recordalio, in magnifico doclissimoque, quod absolvit, opere immortale 

 et ardui confecli ilineris el exquisilae sapientiae monumentum aere perennius 

 reliquit. Videtis igilur uno fere in conspeclu, Auditores, quod a dicendi initio 

 me vobis demonslralurum pollicilus sum, quot et quam insignes e veteri 

 Alhenaeo Pisano prodierinl viri, qui quum ad rerum antiquarum notitiam sese 

 applicuerint, innumera in hoc litterarum genus adiumenla contulerunt el com- 



