I 21 



DE QUANTITATIBUS 



MAXIMIS, MINIMIS, ISOPERIMETRIGIS 

 DISSERT ATIO 



A U T H O R E 



V. F R I S I O 



MATHEMATICO REGIO , LONDINENSIS , BEROLINENSiS , PETRO- 



POLITANE, BONONIENSIS, SENENSIS, HAFNIENSIS. HOL- 



MIENSIS, UPSALIENSIS, HARLEMENSIS. LUGDUNEN- 



SIS, BERNEN5IS ACADEMIjf: SOCIO. 



w^mmmmmirmm^aimimrr^it^am 



VEtus Geomctrarum principium efl, quod fi quantita- 

 tes quxlibet variabilcs » quoniodocumque in i"e in- 

 vicem du6Ì2, aut divife, ad certuni ufque limitem 

 crefcentcs, aut decrcfcentes maximum aliquod , aut 

 minimum conftituant; locus valoris maximi x aut minimi deter- 

 minabitur fi quantitatum omnium compiexus transferatur in lo- 

 cum proximum, etlìciaturque ut quantum quantitates aliquse au- 

 gentur, tantumdem aliae imminuantur, ik. difFerentiis omnibus 

 fé (e invicem compenfantibus , nulla quantitatum omnium fimul 

 fumptarum variatio habeatur . In hoc idem principium recidit 

 ea regula , quam Fermatius primum tradiderat, & quae calcuii 

 differentialis fimbolis ad forniulas analyticas deducta efl? ut fci- 

 licet quantitatis propofitae diiferentialia nihiJo exxquentur. Ad 

 idem principium reducuntur formula: alix generales> quas Ala- 

 thematici celeberrimi sctatis nofirae, atque in primis Eulerus» 

 quibufcumque problematis maximorum, minimorum, & ifope- 

 rimctricorum refolvendis aptarunt. Sed anaiyticie formula non 

 nifi fatis operofe ad Geometricorum problematum folutionem 

 traduci poil'unt . lilud autem principium , ut expofitum modo 

 efi-, a direftc applicetcr, eadem femper ratione, ac methodo 

 facilem* ac generalem folutionem exhibct Geometricorum» 6c 



Q^ Phy- 



