Dell'Accademia. 135 



hypthettca biquadraticae refolvendae, pro/unitate fubftituta» 



K5 



fÌQtx-h^ i-'^JL'—A^ -H- A^ 



24 * 4 



, , . f^B V'ir- 



V' — 2 /7 — iA = o; vel , quoniam ~ zt -T — A^~ 



42—42' 42 4 



^- 



'^ h — h V 2tf— 2 ^ =0. 



4242 



Quatuor porro unitati refpondent radices biquadraticae — f i , 

 — I , v^— I , . — V— I ; duae vero radices -luadraticae — f i > 

 • — 1 . Si iraque prò valoribus jam repertis fymbolis ;;; -, », p 

 utaniur, refteque radices unitatis dillribuamus , jam qaatuor 

 extabunt biquadraticae aequationis radices 



li. X —^ m—^p—^ it = o 



Z*. X 771 —^ p — » = 



3 •. X —^m V^i — p — n V — I = 

 4=. X — ;;; V—\ — /> — +- n V^^ = 

 Haec omnia perfec\è confentiunt cum iis , quae ab oainibus In- 

 ftitutionum Analyticarum Aucloribus , etiamii divcrfa metho- 

 do inventa traduntur, quaeque ideo praemilìmus , ut tanquam 

 praecurfor , aut fax quaedani viam fequentia lecturis aperiant > 

 atque colluftrent . 



VI. Antequam vero aequationes quadrato-cubicas attin- 

 go, illud velini primo confìdcres , ideo me ilngulas fpecies 

 w , w , jf» ì-adicìs hypotheticae in irrarionale quantum eius in- 

 dicis, qui refpondet gradui refolvendae y multiplicatas exhi- 

 builfe , ut mihi liceret per Manfredii regulam, ejufdcm radi- 

 cis rcciprocum invenire , & ad caJiouicam inde exorientem 

 perduci : nullo enim cget recip7'oco formula x-¥ì7t-+u~+ p^=o 

 fupradiCtis radicalibus deftituta , cum ipfa afpeclum habeat 

 rationalem . Tali itaque artiiìcio canoìùcam aiTecutus , Se de- 



S "nde 



