138 Atti 



XII. Quoniam ex i«. aequatio ne num. praec. habctur 

 y^i-u = aì erit y = ^ — t- V a" — 4 «J » atque u = 



a — ^/d'- 4/<)'. Novis hifce valoribus utor in fuperioribus 



formulis fecundum literani rordinatis, eaeque formas recipient» 

 quas hic fubdo confpicuis notis inlìgniras . 



|c| ;•■* — ^hr^ — q auy—^ 2a^ — « f — (- ^' X r"" -+- 



25 u'y'' • — IO a^ii'y^ -f 6 ctt^y^--^ a'^uy — z(^ cuy-+e^uy- 



2 ab^ uy-¥ a^V — zh^u y ~^a: // X V /i' — 4 tty = 



1^1 ar^ — ■i ab-^bV a — 4 « j/ X r^ 



--i-sou'y' — 2oa'uy—^2cuy-+2a'^ — a^c-^ab' — bW <»' — 4"j X »*• 



z 

 — 25 bii" y~+ loa^ buy — bcuy — a^ b-+ 



~¥ à'bc — 2 duy — ab c^ \/a^ — 4 //j/ = , Hae refolven- 



2 2 



tem fufficiunr , 8c quandoque jure proprio ufuvenient • 



XIII. In omnibus fere libris , qui luvenem ad Analyfirti 

 inftituunt, proftat methodus, cujus ope, datis duabus for- 

 mulis juxra aliquam incogniram ordinaris , ad alias deducimur» 

 in quibus maxima poteftas incognitae minor fit maximis eiuf- 

 dem potefìatibus , quas habet in formulis propofitis , ita ut 

 fenlìm progrediendo ad unicam formulam perveniamus , in qua 

 incognita ipfa omnino defir. Hocce iraque artifìcio adhibito, 

 8c fucceflìva noftrarum aeqnationum \€\ |d^| depreflìone indi- 

 tuta « fiftamus primo in ea formula . ubi r ad unicam dimen- 

 fionem afcendit , quae , utpote magni ufus > diligentius adno- 

 tata, reperietur hujufmodi 



E 



