Dell' Accademia 169 



cum eiiis radices funt reales , conflru6lio nuUam difficulta- 

 tcm habet. In cafa, quoti quadratici radices imaginariae eva- 

 dant, iain /;///;;. 38. declaravimus , quomodo iis utendum lìt 

 in formulis ad radicemquadrato-cubicam fpectantibus. Nume- 

 ro denique 37- explicavimus , quo artifìcio divifori cubico fe- 

 cundae formac , quando adfunt quantirates imaginai'iae fur- 

 rogari pofsit divifor quadraticus huius fpeciei z^ -+ zAz — ^ 

 A' ~+ B' =^ 0-, in. quo Ay Se B reales liint . Earum aurcm 

 conftruclio , quoniam per radices cubicas dantur , a radicis 

 cubicuC conftrudione depender, quam nunc aggredior , novif- 

 iìmam hypothelini conliderans , quae ftatuit» polynoraium 

 refolvemem dividens elle diviforem cubicum primae fpeciei 

 z' -\- ez"^ ~+ fz -+ g ^= ì ubi unicus faltcm valor z icm- 

 per realis erit . Huius conftruftionem ut facile adipifcaris 

 per arcus circularis , vcl logarithmi hyperbolici triferiioneni , 

 pracmilla ante omnia aequarionis metamorphofi in aliam fe- 

 cundo termino carentem , huius refolutionem Cardanicain in- 

 vcnias necefTc eft , quam iam ìntm. 4. praeftitimus . Facto ita- 

 que s — t- (f = P A , ubi iit A quantitas linearlo P vero 



3 



quodcumque quantum tribus dimenfionibus conftans, nam" z 



aequivalet quanto quatuor dimeniionuni, &,quaeexhac fub- 

 ftitutione refultat> aequatione refolura, fequcntem forma m ra- 

 dicis cubicae obtinebis 



z z 



lam vero canonicae formulae num. 21. ad cofinus finufque 

 hyoerbolicos & circulares fpeftantes , aequationibus cubicis 

 accommodatae , huiufmodi fient 



Cb. M = ( Cb. Mr' -h- Sb. Mr) "T -+ 

 ( Cb. Mr — Sb. Mr' ) "T; 



sr^ 



