12 



dniach maja i w pierwszych czerwca przypada początek 

 pojawu najwięl<:szycli ważek z rodzaju: Żagnica (Aeschna) 

 i Husarz (Anax); równocześnie z niemi jawią się Miedzio- 

 piersie ( Soinatochlor a) i Gadzioglówl^i (Gomphus). Zastępy 

 ich mnożą się w miarę wzrastania średniej ciepłoty powie- 

 trza, a natomiast umniejsza się poczet ważek z okresu wio- 

 sennego, niektóre zaś zupehiie znil^ają. W tym czasie około 

 początlvU lipca poczynają się upały letnie i o tej porze wy- 

 lęgają się smukłe Szablaki (Syinpetrum) i metalowo zielone 

 Pałatki (LestesK Szafirowe i szmaragdowe Świtezianki 

 (Agriott Fab.) pojawiają się przez cały przeciąg lata. 



W wyższej górskiej krainie naszych Karpat, gdzie 

 w porównaniu do równin o wiele później nastaje wiosna 

 a jesień wcześniej zapada, szybko mijające się okresy po- 

 jawu owadów zatem także ważek nie dają się tak ściśle 

 jak na równinach odgraniczyć. 



Rozsiedlenie. 



Każdy gatunek rozsiedlił się tylko po takich miejscach 

 na kuli ziemskiej, w których znalazł warunki odpowiada- 

 jące jego pobytowi. Do najważniejszych czynników wpły- 

 wających na rozsiedlenie różnych gatunków ważek należą: 

 geograficzne położenie pewnego obszaru ziemi, rzeźba po- 

 wierzchni ziemi, wzniesienie nad poziom morza, jakość na- 

 wodnienia, klimat i szata roślinna. 



Z tych powodów ogranicza się rozsiedlenie gatunków 

 ważek do pewnych mniejszych lub większych obszarów 

 ziemi. Część obszaru, gdzie najliczniej występuje pewien ga- 

 tunek, uważać należy za właściwą ojczyznę tego gatunku, 

 niejako za środkowy punkt jego rozsiedlenia, z którego ku 

 krańcom obszaru swego rozsiedlenia coraz rzadszym się 

 staje. 



Ponieważ stosunki geograficzne różnych krajów są 

 rozmaite, a nawet okolice w jednym i tym samym kraju są 



