30 



Przysadki odwłoka (aj^pendices anales) według 

 położenia rozróżniają się na górne, średnie i dolne, 

 U ważek średnie najczęściej brakują. 



Cele do których służą przysadki, nie zostały dokładnie 

 zbadane. Wiadomo tylko że cf chwyta niemi 9 za szyję 

 i tułów, i jak sprawdzono rozmaicie ukształcone przysadki 

 te cf przylegają szczelnie do odpowiadających im bruzd 

 tułowia 9> 9 zaś chwyta niemi (^ od spodu za pierwszy 

 przedni pierścień odwłoka. Ważki posługują się także przy- 

 sadkami podczas chwytania zdobyczy. 



Kształt przysadków, ich różna długość i ubarwienie 

 dostarczają bardzo ważnych znamion do rozróżniania bli- 

 zko spokrewnionych gatunków. 



Górne przysadki mają u przeważnej ilości gatunków 

 kształt dwóch ]jalcowatych wyrostków rozszczepionych, które 

 są albo gładkie, albo powykrawywane, a u innych gatun- 

 ków haczykowato zakrzywione. Na spodzie lub z boków 

 tych przysadek sterczą bądź zęby, bądź wypukłości, albo 

 cała ich powierzchnia jest brodawko wato albo piłko wato 

 powycinana. 



Dolne prz5''sadki u jednych gatunków odstają od sie- 

 bie, u innych zaś są zrosłe. 



Układ czyli system. 



w najdawniejszych dziełach przyrodniczych zaliczano 

 ważki do rzędu owadów, mających skrzydła gęsto jak sieć 

 użyłkowane i dlatego siatkoskrzydłemi (Neuroptera) zwa- 

 nych. Później jednak przekonano się, że nie wszystkie owady 

 zaliczane do tego rzędu posiadają tę samą budowę wewnę- 

 trzną a przedewszystkiem, że pod względem ich rozwoju 

 zasadnicze występują różnice. Jedne z nich bowiem ulegają 

 przeobrażeniu niezupełnemu, drugie zaś zupełnemu. Wyłą- 

 czono zatem rodziny z niezupełną przemianą, mianowicie: 



