nych jakoteź i tutejszo krajowych są albo za ogólne, albo 

 tylko urywkowe, i mimo starannego ich zestawienia nie 

 mogą same przez się przedstawić należytego poglądu na kra- 

 jową faunę ważek. Wszystkie te wiadomości rozszerzone 

 zostały w niniejszym przeglądzie wiadomościami nowemi, 

 nieogłoszonemi i w ten sposób jest ten przegląd zupełnym 

 wyrazem tego, co dotychczas jest nam o ważkach w naszym 

 kraju wiadomo. 



0|)rócz gatunków dotychczas z Polski znanych przy- 

 toczone są w tym przeglądzie także te gatunki, o których 

 wiadomo, że jawią się w krajach sąsiednich, a nie jest wy- 

 kluczoną możliwość odszukania przynajmniej niektórych 

 z nich w kraju naszym. 



Do rozsiedlenia tych owadów w Polsce dołączone są 

 wiadomości o ich rozmieszczeniu i w innych zwłaszcza sąsie- 

 dnich krajach europejskich*). 



Rozwój ważek. 



a) Jajo i lariua. 



Zwykle biało, albo szaro, albo żółto zabarwione jaja 

 ważek są przeciętnie tak wielkie jak nasionka maku (fig. 1.). 



Jak długiego czasu potrzebuje jajo do przeobrażenia 

 się w larwę nie zostało jeszcze zbadane. 



Tuż po wylęgu z jaja larwa jest tak drobna, że kształ- 

 tów jej ciała wolnem okiem należycie rozeznać nie można. 



Od pierwszej chwili żywi się larwa wyławianiem żyją- 

 cych we wodzie istot, od niej jeszcze drobniejszych, praw- 

 dopodobnie wymoczkami. Dorosła larwa przedstawia się jako 

 istota najeżona kolcami, z wypukłemi po bokaeh głowy 



*) W niektórych ustępach oparłem się na pracy Dr. R. Tiimpla : 

 Die Geradfliiger Mitteleuropas. Eisenach ; tablice zaś dołączone wykonane 

 zostały w tym samym zakładzie litograficznym (kierowanym przez Emila 

 Perthesa, jako następcy ś. \). M. Wilekensa), w którym sporządzono ta- 

 blice dzieła Dra R. Tiimpla. 



