ANAX. 109 



W okolicy Głogowa w Królestwie polskiem (Dr. Hagen). Na Ślą- 

 sku bardzo rzadki (Charp.). W okolicy Kamieńca podolskiego (Bel.). 

 Na Węgrzech (Ocksay). Między Wołgą a Uralem (Evers,). W Char- 

 kowskiej gubernii w Rossyi (Charków, Sławiańsko, Kupiańsko) (Jar.). 

 W gęstych szuwarach przy rzece Sule w Poltawskiej gubernii 

 w Rossyi 20. czewca (Rd. 2.). W krajach okoto północnego koła 

 biegunowego niespostrzeżony, zresztą rozpowszechniony po całej Eu- 

 ropie aż do wybrzeży morza śródziemnego. W krajach Afryki, Egi- 

 pcie, Dongoh, Algierze ; na wyspach Kanai-yjskich, na i)rzylądku Do- 

 brej Nadzieji. W Syberyi, Turkiestanie, w Syryi i w Azyi mniejszej 

 (Hag, Sel. Brau.). 



O Anax lunatus. Kol. 



Aeschna lunata, Kol. Buli. de la Soc. Natur, de Moscou, 

 XXIV. p. 499. (1856). 

 Gatunek ten, w monografiach najnowszych nie opisany, pojawia 

 się na stepach Kirgizkich (Kirb. S.). 



O 40. Anadc partlienope, Sel. 



Aeschna parthenope, Sel. Buli. Acad. Belgiąue p. 389 (1839). 

 Anax parismus, Ramb. 

 (Ra mb. Piat. 1. fig. 10. app. an. J'). 

 StrucUira corporis imperatori, Leacli. similli7nus. Tlto- 

 race oleoso rufo. Duobiis segmentis anterioribin^ abdomi- 

 nis coeruleis, reliąuo abdomine fusco, faseta dorsali lon- 

 gitudlnali nigra. Appendicihus analibiis inferioi'ibus 

 maris- plus latis quani longis. 



Czoło jednolicie żółte, Górna warga czarno obrzeżona. 

 Tułów żółto rudy. Nogi czarne. Żyłka naramienna żółta. 

 Znamię śniado czerwone. Błonka u nasady siwa, na dole 

 biała. Odwłok, z wyjątkiem drugiego i przedniej połowy 

 trzeciego pierścienia błękitnych, ciemno śniady albo ciemno 

 zielony z niebieskim odcieniem, tylko z czarnym podłużnym 

 paskiem po środku grzbietu ; u niektórych 9 drugi i trzeci 

 pierścień odwłolva całkiem śniady. Dolne przysadki cJ wię- 

 cej szerokie niż długie. (Opis według Tiimpla). 

 D. c. 65 mi}t D. s. 45 niu). 



