116 t^am. AESHNIDAE. 



= 44. Aeschna affinis, Lind. 



Aeshna affinis, Lind. Opusc. Scient. (1823). 

 (Lind. Tab. 4. fig. 2. — Char p. Lib. Europ. Tab. XVIIL 

 C^" 9 et app. cf. — T. Taf. X. cf et abd. 9). 



Structura ut colubercubis Harr., colore pallidiori. 

 Fronte thoracis brunnea, vittis duabus angustis caeruleis, 

 lateribus viride flavis, lineis duobus subtus raniosis ni- 

 gris. Appendicibus analibus superioribus maris subtus uno 

 dente basali ; feminae segmentls duobus ultimis aeque 

 longis. 



Do colubereulus Harr. bardzo podobna, lecz nieco 

 większa i nieco jaśniej ul)arwiona. Oczy modre, n 9 zielone. 

 Przód tułowia żółto śniady, z dwoma wąskimi, modrymi pa- 

 skami, po bokach zielono żółty, z dwoma na spodzie rozga- 

 łęzionymi, czarnymi paskami. Odwłok u (^ czarno zabar- 

 wiony z niebieską strzałką przez środek prawie na całej 

 długości drugiego pierścienia i od drugiego pierścienia do 

 końca niebiesko plamkowany z ciągnącemi się rzędem pa- 

 rami niebieskich plam przed tylną krawędzią każdego pier- 

 ścienia. Górne przysadki cf z jednym zębem przy nasadzie. 

 Odwłok 9 rudo śniady, żółto plamisty i kreskowany na każ- 

 dym pierścieniu; górne przysadki tak długie jak dwa koń- 

 cowe pierścienie. 



D. c. 60 tnm D. s. 40 mm. 



W pobliżu stawów i bagien na północnej nizinie Galicyi wscho- 

 dniej rozpowszechniona, lecz tylko w niektórych latach w większej ilo- 

 ści zauważana. Mianowicie pojawiła się w lecie 1866 r. w Hołosku 

 wielkiem koło Lwowa w znacznej ilości. W okolicach Janowa, Luba- 

 czowa, Rawy, Radwanice na północnym niżu i Skały nad Zbruczem 

 na Podolu spostrzegana. Jawi się od lipca do pierwszych dni września. 



Żagnica ta najwięcej lata bhsko gałęzi drzew i wciska się mię- 

 dzy konary i szpilki drzew szpilkowych szukając zdobyczy, przy- 

 czem zawisa na jednem miejscu i drganiem skrzydeł stara się utrzy- 

 mać w równowadze. W locie jest szybką i zwinną więcej niż pokre- 

 wne gatunki, dlatego nie łatwo daje się pochwycić. 



