AESCHNA. • 117 



Na Śląsku (Charp.). Między Wołgą a Uralem (Kvers.). W gu- 

 berniach Charkowskiej i Połtawskiej w Rossyi od końca czerwca 

 przez lipiec i sierpień (Rd. 1. 2.). W Szwajcaryi pospolitsza niż 

 coluhcrculus Har. i w niektórych latach w większej ilości (Mey. 

 D.). Tylko w niektórych krajach południowej i południowo wschod- 

 niej Europy rozsiedlona; w Algierze i Turkiestanie (Br. E.). 



G Aeschna constrica, Say. 



Aeshna constrieta, Say, Journ. Acad. Phil. p. 11. (1839). 



Aeschna constrieta, Hag. Neur. Nord. Amer. p. 123. (1861). 



Aeschna palmata, Hag. Stettiner ent. Zeit. (1856). 



Aeschna a?'undinacea, Sel. Ann. Soc. ent. Belg. (1872). 

 Koło Irkucka w Syberyi, w Kamczatce i północnej Ameryce. 



O Aeschna serrata, Hag. Stett. ent. Zeit. (1856). 

 Na stepach Kirgizkich (Kirb. S.). 



O Aeschna crenata, Hag. Stett. ent. Zeit. p. 369. (1856) 

 pag. 97. (1858). 

 Aeshna eremita, Scudd. p. 213. (1866). 

 Aeschna e7'emitica, Hag. 

 Opis : De Selys-Longchamps et Mc. Lachlan, Materiaux pour 

 une Faunę Neuropterologiąue de 1'Asie septentrionale, Bruxelles 1872. 

 W okolicy Irkucka w Syberyi przy rzece Wilna i w północnej 

 Ameryce (Kirb. S. — Br. E.). 



O 45. Aeschna ynaocima, Heikel. 



Edward Hi singer: Aftryk ur pro Fauna Fennica Notiser. 

 3. Haft pag. 117. Helsingsfors (1861). 



Similis jimceae, sed differens magnitudine nonnildl 

 majore et cq)pendicibus analibus maris su2?ra serrulatis, 

 abdominis segniento tertio feminae non coustiHcło appen- 

 dicibusgue analibus angustis lanceolato attenuatis acu- 

 tioribus. (O. A. Heil^el.), 



Wedłng opisn autora podobna do juncea Lin., lecz 

 nieco większa. Niebieskie plamy na wierzcliu trzeciego pier- 

 ścienia odwłoka na wąsidej ciemnej przedziałce ze sobą 



