120 Faiu. AESHNIDAE. 



= 47. Aeschna grandis. Lin. 



Libelhda grandis, Lin. Syst. Nat. (1758). 

 (Charp. Lib. Europ. Tab. XXIV. 6" 9- — T. Taf. X. c^^ 

 et abd. 9)- 



Yertice frontis non exp?'esso 7naculata. Lateribus tho- 

 racis vittis duabus viride flavis. Alis flavescentibus ; sec- 

 tore nodali medio pterostigmati propiore; pterostigmate 

 angusto, rufo brunneo. Abdoniine raro niaculato. 



Wargi, czoło, ciemię i trójkąt zagłowia rdzawo żółte ; 

 wierzcli czoła z niewyraźną, łulvOwatą, wąslcą, śniadą plamą. 

 Tułów rudo śniady, po bokacli z dwoma ukośnymi zielono 

 żółtymi i^askami, czarniawo obrzeżonymi. Nogi rudo śniade. 

 Międzyskrzydle z czterema niebieskiemi plamami przy nasa- 

 dzie skrzydeł. Skrzydła rdzawo żółto zabarwione. Znamię 

 wąskie, rdzawo śniade. Błonka biaława na dole szara. Od- 

 włolc u c? rudo śniady, na trzecim pierścieniu zwężony, od 

 trzeciego do końca przedostatniego pierścienia parzysto nie- 

 biesko plamkowany i od drugiego pierścienia poprzecznie 

 żółto kreskowany. Górne przysadki cJ' lancetowate, gładkie 

 nieco ciemniejsze od tła odwłoka. 



Odwłok u 9 żółto śniady, od drugiego do ósmego włą- 

 cznie pierścienia poprzecznie żółto kreskowany i tyll\:o na 

 drugim pierścieniu z dwoma niebieskiemi plamami. 



(^ D. c. 78 7nm \ 



r^ T\ na f D. s. 50 mm. 



9 D. c. 7Qmm j 



Żagnica ta wpada w oko między innemi pokrewnemi żagni- 

 cami rdzawo żółtem zabarwieniem skrzydeł; ożywia okolice latając 

 wysoko ponad wierzchołkami drzew. Spotyka się ją także nad ocze- 

 retami i łanami zbóż na stepach trawiastych. Po całej Galicyi w pe- 

 wnych okolicach, najwięcej przy stawach i bagnach rozpowszechniona, 

 zwykle na osobności, lecz przy większych stawach równin i w gór- 

 skiej krainie Karpat w wąwozach , w których przepływają potoki, 

 w drużynach złożonych z kilku okazów na jednem stanowisku. Lot 

 tej żagnicy powolny. Unosi się wysoko jak ptak drapieżny, 

 raz zawisając na jednem miejscu przez dłuższą chwilę, to znowu pły- 



