AESCHNA. 121 



wając w powietrzu posuwisto, a ujrzawszy zdobycz lub samiczko 

 zmienia lot na szybkość strzały i w zygzakowatych lub esowatych 

 zwrotach spuszcza się nagle z wysokości. 



Samice podczas składania jaj okrążają brzegi stawów i wybie- 

 rają do usiadu sterczące nad powierzchnią wody roślinne liście lub 

 badyle, na kt(3r}'ch usladają i zgiąwszy w kabłąk odwłok końcem 

 wyszukują miejsca w roślinach do nakłucia ostrem pokładełkiem, 

 z którego za naskórek roślinny zsuwają jaja. 



Najliczniej zauważana przy stawie w Janowie, Wulce Poturzyc- 

 kiej , przy stawach w reglach Tatr i we wschodnich Karpatach ; 

 w mniejszej ilości przy oczeretach na Podolu koło Czortkowa, a po- 

 jedynczo w innych okolicach Galicyi. Jawi się na dołach od ostatnich 

 dni czerwca po koniec września, w górskiej krainie przez sierpień. 



W Królestwie polskiem (Sel. H.). W guberniach Charkowskiej 

 i Połtawskiej w czerwcu i lipcu, jakoteż w okolicach Dorpatu, Kaza- 

 nia, przy rzece Wołdze w Rossyi (Rd. 2. — Sel. H.). W Szwecyi 

 rozpowszechniona w hpcu i sierpniu. Także w Laponii (Zett.). W Fin- 

 landyi przy jeziorach (His.). W Szwajcaryi w niektórych okohcach, 

 lecz w Alpach niezauważana (Mey. D.). Oprócz powyższych krajów 

 we Francyi, Anglii, Belgii, Holandyi, Niemczech, Styryi, Tyrolu, na 

 stepach Kirgizkich (Br. E*), 



Z powyżej przytoczonych dat rozmieszczenia wynika , że jest 

 mieszkanką północnej i środkowej Europy i przyległej zachodniej Azy i. 



= 48. Aeschna isoceles, Milll 



Libellula guadrifasciata, var. /? isoceles, Miill. Nova Acta. 



Leop.-Carl. III. (1767). 

 Aeshna rufescens, Lind., Sel. (Ramb. Br. — Dz. P.). 

 (C h a rp. Lib. Europ. Tab. XXV. c^ $ — T. Taf. X. 9 et abd. ^). 



Yertice frontis linea transversali nigra. Alis hyali- 

 nis, sectore nodali eztemo 'pterosUgifnati -propiore. Lateri- 

 bus thoracis viUis duabus brevUms , viride flavis. Seg- 

 mefito secundo abdominis macula hastulata, flava; reli- 

 quo abdomine obscui^o. 



Wargi, czoło i trójkąt zagłowia żółte. Na szczycie czoła 

 poprzeczna, czarna l^resa. Szczyt ciemienia żółty, nasada 

 czarna. Tułów żółto rudy, po bol^acli na spodzie z dwoma 

 l<:rótlvimi, zielono żółtymi pasl<:ami. Uda nóg czerwonawo 



