122 Fam. AESHNIDAE. 



Żółte, piszczele i stopy czarne. Skrzydła przeźroczyste, przy 

 nasadzie zwłaszcza tylne około błonki, szafranowo żółto za- 

 barwione. Żyłki czarne; naramienna na przodzie żółtawa. 

 Gałązka węzełkowa do zewnętrznego końca znamienia zbli- 

 żona. Znamię śniado żółte. Błonka dnża, czarniawa. Odwłok 

 na trzecim pierścieniu u cf zwężony, żółto rudy, po wierz- 

 chu drugiego i^rawie całego pierścienia z podłużną, strzał- 

 kowatą, siarkowo żółtą plamą, bez dalszego jasnego ubar- 

 wienia, niewyraźnie czarno kropkowany i kreskowany. Górne 

 przysadki <^ z ostrymi końcami, z jednym zębem na spo- 

 dzie przy nasadzie. $ różni się od cf nieco jaśniej ubar- 

 wionem tłem ciała, jakoteż krótszemi i węższemi górnemi 

 przysadkami. 



cf D. c. C>%—10mm I 



„ -p. _„ D. s. 46 mm. 



9 D. c. 73 7nm \ 



Około stawów i bagien po Galicyi wschodniej tak na nizinach 

 i równinach, jakoteż w okoUcach pagórkowatych i górskich rozpo- 

 wszechniona. 



Jawi się towarzysko od ostatnich dni maja przez cały czerwiec, 

 a w niektórych okohcach jeszcze także w ciągu hpca ; ale już prze- 

 starzała. (Okohce Lwowa, Rawy, Lubaczowa, Sokala, Przemyślan, 

 Czortkowa, Kołomyi z podgórzem). Po wylęgu z poczwarki zalatuje 

 na poręby i polanki śródleśne, a pod koniec pojawu stale przebywa 

 blisko wody, przelatując nad jej powierzchnią i usiadając najchętniej 

 na trzcinie lub sitowiu. 



W Królestwie polskiem rzadka (Sel. H. pag. 267). Na Śląsku 

 (Charp.). W guberniach Charkowskiej i Połtawskiej wRossyi w czerwcu 

 w pobliskości wody (Rd. 1. 2.). Między Wołgą a Uralem (Evers.). 

 W Szwecyi podczas śródlata (Johans.). Na Węgrzech (Sel. H.). 

 Z wyjątkiem Korsyki, Hiszpanii, Laponii i Finlandyi po reszcie Eu- 

 ropy rozsiedlona; w Mingrelii (Br. E.). 



= 49. Aeschna viridis, Evers. 



Aeshna viridis, Evers. Buli, de la Soc. Natur, de Moscou. 



p. 242. (1836). 

 Aeschna aesfwa, Hansem. 

 Aeschna vi7'ens, Charp. 



