124 Fam. AESHNIDAE. 



stym kobiercem lub nad zwierciadłem wody, lecz nie zalatuje w zwarte 

 drzewostany. Pojawia się tam, gdzie występuje, zwykle w liczniej- 

 szem towarzystwie do tego samego gatunku należącem. Nie przestaje 

 latać, jak inne ważki, po zachodzie słońca, lecz jeszcze podczas wie- 

 czornego mroku, gdy już nawet dopatrzeć jej nie można, furkocze 

 skrzydłami między nadwodnemi zaroślami. Jawi się od połowy lipca 

 po koniec sierpnia. 



W Królestwie polskiem rzadka. W okolicy Gdańska. Na Śląsku 

 (Sel. H. pag. 129.). W Charkowskiej gubernii w okolicy Kupiańska 

 w Rossyi (Jar.). W okohcy Sztokholmu w Szwecyi w sierpniu (Jo- 

 hans.). Także w HoUandyi , Dalmacyi , Grecyi , na stepach Kirgiz- 

 kich , w Syberyi (Br. E.). 



Właściwą ojczyzną tego gatunku są zapadłe doliny rzek na ni- 

 zinach lub równinach krajów wschodniej Europy i zachodniej Azyi 

 rozpołożone. 



3. Geniis Brachytron, Evans. Szklarek Waga. 



Brachytron, Evans, Brit. Libell. (1845) — Aeschna, 

 Charpentier (Sel. Hag. — Brau. N.). 



= 50. Brachytron hafniensef Miill. 



Libellula hafniensis, Miill. Fauna Fridr. n. 542. (1764). 

 Aeschna pratensis, Sel. (Sel. H. pag. 113). 

 Brachytro7i yermale, Evans. 

 Aeschna pilosa, Charp. 



(Sel. M. PI. 2. fig. 16. app. an. cf —Charp. Lib. Eu- 

 rop. Tab. XXI. cf 9 — T. Taf. VIII. d" 9)- 



Corpore piloso. In vertic6 frontis macula nigra T ex- 

 pi^essa. Contagione oculorum vix longiori, ąnmti triangu- 

 liirti occipitctle. Lateribus thoracis viride flaińs, nigro li- 

 neatis. Sectore suhnodali sub intei^iore pterostigmate bira- 

 f)ioso. Pterostigmate praelongo. 



Wargi i czoło zielonawo żółte. Górna warga i czoło 

 czarno obrzeżone, środek czoła z poprzeczną, czarną prze- 

 paslią i z dwoma poprzecznemi, czarnemi kreslvami na dole. 

 Wierzcli ciemienia i trójl<:ąt zagłowia śniado żółte. Na szczy- 



