BRACHYTEON. 125 



cie czoła plama czarna w kształcie litery T, niewyraźna, 

 trzonkiem z czarną nasadą ciemienia połączona. Linia mio- 

 dzyoczna na wierzchu głowy zaledwie nieco dłuższa od trój- 

 kąta zagłowia. Przód tułowia rudo śniady, z dwoma po- 

 dłużnymi, zielono żółtymi pasl^ami. Nogi czarne. Skrzydła 

 u 9 bardzo często całe, wyraźniej na przedniej części, żółto 

 zamglone. Znamię wąskie i długie, ciemno żółte. Gałązlva 

 podwęzełlvOwa pod wewnętrznem znamieniem na dwa ra- 

 miona rozgałęziona; żyłka naramienna żółtawa, inne czarne. 

 Błonka biała. Całe ciało z wyjątkiem ócz gęsto uwłosione. 

 Odwłok walcowaty, ku końcowi zwolna coraz węższy; u cf 

 po grzbiecie i po bokacłi niebieskiemi, u $ żółtemi plamkami 

 i kreskami gęsto upstrzony. Górne przysadki cf i 9 wąskie 

 i długie, cf' wewnątrz uwłosione, przed ostrymi końcami 

 nieco szersze, po wierzchu z listewkowatym przyrostkiem. 



D. c. 60—62 mm D. s. 39—41 mm. 



Po całej Galicyi tak na nizinacłi i równinacłi jakoteż w pagór- 

 kowatycli pasmach i na podgórzu wscłiodnicłi Karpat rozpowszecli- 

 nion3\ Jawi się towarzysko, przy stawacli i bagnacli, w dolinacli rzelc 

 w znacznej ilości od polowy maja po koniec czerwca. 



Polatuje najwięcej nad zaroślami nadbrzeżnemi lub wodnemi, 

 zalatuje także do okolicznych sadów i parków lub w razie odpowied- 

 niego nawodnienia stale w nich koczuje. Lata szybko do połowy wy- 

 sokości drzew wysokopiennych. Uganiając za zdobyczą napada także 

 na równo wielkie pokrewne ważki jak n. p. Miedziopiersie, które jako 

 mocniejsza zagryza. 



W Królestwie polskiem i w ^ Wielkopolsce (Sel. H,). W oko- 

 licy Kamieńca podolskiego (Bel.). W gubernii Charkowskiej w oko- 

 Ucy Kupiaiiska w Rossyi (Jar.). W Szwecyi także w okolicy Sztok- 

 holmu w czerwcu i lipcu (Johans.). We Francy i jawi się już w kwie- 

 tniu (Sel. H.). W Szwajcaryi w wielkiej ilości przy jeziorach (Mey. 

 D.). Z wyjątkiem Korsyki, Sardynii, Hiszpanii i Laponii wszędzie 

 w Europie rozsiedlony. W Azyi mniejszej i Mingrelii (Br. N.). 



Odmiana 

 = var. 9- 

 Fronte flava, wimaculata. Thorace anticeiminaculato. 



