AGRION. 127 



Ciało całe jednolicie metalowo lśniące z wyjątkiem 

 mdło czarnej głowy i brunatnych ócz, z odcieniami częścio- 

 wemi barwy u c? granatowej, u 9 jasno zielonej. Nogi 

 czarne, długimi kolcami opatrzone. Skrzydła cf pi'^^y nasa- 

 dzie i na końcu przeźroczyste, po środku z szeroką, śniado 

 czarną, z wiekiem granatową, wstęgą ; 9 jasno zielone zam- 

 glone i użyłkowane, ze znamieniem fałszywem, (t. j. po bo- 

 kach nioodgrodzonem białem) na dole łukowato rozszerzo- 

 nem. Skrzydła bardzo gęsto użyłkowane. Przysadki czarne, 

 u cf górne o połowę dłuższe niż dolne ; u 9 f>l^i6 krótkie. 



D. c. 46— 48 mm D. s. 31—33 mm. Największa szerokość 

 przednich skrzydeł 10 mm. 



Przy rzekach i potokach po całej GaKcyi, we wszystkich oko- 

 Ucach, w gromadkach rozpowszechniona ; na północnej nizinie przy 

 namuhstych rzekach w bardzo wielkiej ilości. Lata na brzegach 

 i usiada na osobności po krzewach, wikhnach i łozach. 



Pospolita wszędzie od czerwca po za połowę sierpnia, a w nie- 

 których okolicach nawet do połowy września. Samica podczas skła- 

 dania jaj zanurza się cała w wodzie , dlatego miewa skrzydła i od- 

 włok często zabłocone. 



W Królestwie polskiem, Śląsku i w Wielkopolsce (Sel. Charp.). 

 W okohcy K^amieńca podolskiego (Bel.). W guberniach Charkowskiej 

 i Połtawskiej w Rossyi od maja do ciągu Kpca ; przy zatokach rzeki 

 Suły w wielkiej ilości (Rd. 2.). W Szwecyi i Laponii w śródleciu 

 po koniec sierpnia (Johans.). W Finlandyi (His.). 



Rozsiedlona po całej Europie z wyjątkiem Korsyki; w północ- 

 nej Afryce; w zachodniej i północnej Azy i. W Syberyi przy rzece 

 Wilna (Br. E. — Kirb. S.). 



= 52. Af/rion virgo, Lin. 



Libellula virgo, Lin. Syst. Nat. (1758). 

 Agrion virgo, Charp. Hor. Ent. (1825). ' 

 Calopteryx virgo, Ramb. 

 Calepteryz haemorrhoidalis, Evans. 

 Agrion festiva, Brulle (Grecia). 



(Charp. Mon. Lib. Tab. XXXII. ^ 9 — Harris, Platę 

 XXX. fig. 4. 5. — T. Taf. XL cf 9). 



