ENALLAGAIA. 135 



Z cienką, ż(')lt;i obwódką; ósmy l)ioi'ścień Cciły niebieski, ii;i 

 spodnim Icońcu z krótkim kolcem ; górne przysadlvi ^ stoż- 

 kowate, czarne. 



1). c. 34 nnit I), s. 22 vini. 



Rozpowszechniony po Galicyi wschodniej, lecz w wyższej krai- 

 nie górskiej niezauważany. Jawi się w małoilościowych gromadkach 

 po podmokłych brzegach stawów i bagien, najczęściej na moczarowa- 

 tych łąkach, od końca czerwca po koniec sierpnia. 



W okolicy Gdańska i Królewca w Królestwie polskiem. Na Ślą- 

 sku (Sel. H.). W guberniach Charkowskiej i Połtawskiej w Rossyi 

 (Jar.). W okolicy Kazania w Rossyi (Sel. H.). W Szwecyi w śród- 

 leciu około granic Laponii (Johans.). W Finlandyi koło Helsingfors 

 i w innych miejscowościach (His.). Z wyjątkiem Hiszpanii, Portu- 

 galii, Korsyki i Laponii wszędzie zresztą rozsiedlon}-. W Azyi mniej- 

 szej, Syberyi, Turkiestanie (Br. E.). 



Odmiana 

 = var. aurantiaca, Bran. 



Tab. IIL fig. 14. 

 Wyrodki samic (lieteroiiiorphes), tak samo jak u pa- 

 ndlU) Cliarp. pomarańczowo ubarwione, zdarzają się u nas 

 rzadko miedzy typowo idjarwionymi osobnikami. 



3. Genus Enallagma, Charp. Nimfa Kluk. 



T y 1 n a k i' a w ę d ź }j r z e d t u ł o w i a j e d n o 1 i t a, o k r ą- 

 g ł o z a ł u k o w a n a. W i e r z c h głowy z d w oma o k r ą- 

 g ławę m i, j a s n e m i p 1 a m a m i. T ł o od w ł o k a j a s n e, 

 c i e m n o o b r .ą c z k o w a n e. 



= 57. Enallagma cyathlgerutnf Ołiarp. 

 Ayrion (yyathigerum, Charp. 

 (C h a r p. Lib. Europ. Tab. XLn. fig. 1. cr9 — T. Taf. H. cf 9). 



In (forso sef/mełiti secnndi rnarls mamiła spałulae 

 forntata, nujra; tertio seymento in extrenio nigro margi- 

 nato. Segjuento octavo feminae subtus spinoso. 



