NEHĄLENNIA. 137 



cyi w czerwcu i lipcu w wielu okolicach (Johans.), W Finlandyi 

 (His.). W Anglii i w wielu krajach na stałym lądzie Europy od 

 Szwecyi do Sardynii rozsiedlona. W Turkiestanie (Br. E.). W Niż- 

 szej i Wyższej Austryi bardzo pospolita (Br. N.). 



4. Geniis Nehalennia, Sel. Iglica Dz. 



Nehalennia, Selys, Sel. H. pag. 172. (1850). 



= 58. JS^ehalennia speciosa, Charp. 



Ag7'ion spcciosum, Charp. Lib. Europ. (1840). 



Agrton sop/da, Sel. Rev. Zool. (1840). 



(Charp. Lib. Europ. Tab. XXXVIII, fig. 1. cf 9 eł app. cf ). 



Praestante corpore viridi aeneo nitente. Capite supra 

 nigro, Inter oculos linea transversall caermlea. Alis latis, 

 extreniis rotundaiU. Segmentis tribus ultimis abdominis 

 caeruleis. 



Pyszczek białawy, wargi czarne. Przód głowy ziełono 

 czarny z przyoczkami w^zniesionemi. Różłvi w nasadzie białe. 

 Wierzcli głowy przed zagłowiem z poprzeczną niebiesłcą li- 

 nią, zagłowie jaslvrawo metalowo zielone. Przedtnłowie 

 i przód śródtułowia jasl\:rawo metalowo zielone z niebieskim 

 odcieniem, tylna kra\vędź przedtułowia półlvrążkowo zao- 

 lvrąglona, jednolita, bardzo cienką żółtą liresą obwiedziona; 

 bolvi tnłowia jednolicie sino białe albo sino zielone. Nogi 

 paliowo żółte, zew^nątrz czarno kreskowane. Międzyskrzydle 

 u dojrzałego cT błękitno npylone. Sl^rzydła w stosunku do 

 innych gatunlvó\v szerokie, śniado użyłkow^ane. Znamię ulco- 

 śnie czworoboczne, zaledwie nieco dłuższe niż szerokie, wy- 

 prostowanemi żyłl^ami obwiedzione, ciemno żółtawe, na dol- 

 nej przestrzeni śniado zamglone. Odw^łok igiełkowaty, 

 z wierzchu metalow^o ciemno zielony, z odcieniem złocisto 

 fioletow^ym, na spodzie blado żółty albo blado cielisty; wierzch 

 i tylne boki dziewiątego pierścienia błęlvitno plamkowane, 

 dziesiąty pierścień cały błękitny u cf, widełkowatemi róż- 



