EEYTHROMMA. 155 



czarny; dwa końcowe pierścienie jaśniejsze. Przednie i tylne 

 pierścienie u dojrzałego cf sino upylone. Odwłok n $ z wierz- 

 eliii ciemno zielono hronzowy, na spodzie zielonawo żółty. 

 Górne przysadki cf czarniawe, kciukowate, na zewnątrz 

 rozwarte; u 9 krótkie stożkowate. 



D. c. 35—37 711111 D. s. 24-26 mm. 



Przedstawicielka typowa tego rodzajn. 



Przy stawach, sadzawkach i bagnach po całym kraju rozpo- 

 wszechniona od maja do początku hpca ; najUczniej na północnym 

 niżu zauważana. Jawi się towarzysko. Polatuje nad powierzchnią 

 wody kib na brzegach, a usiada po sterczących z wody gałązkach 

 i liściacli. 



W zacliodniej części Królestwa polskiego (Hag.). W okolicy 

 Kamieńca podolskiego (Bel.). W guberniach Charkowskiej i Połtaw- 

 skiej w Rossyi w maju i czerwcu (Rd. 1. 2.). W Szwecyi aż do 

 granic Laponii rozpowszechniona od czerwca do ciągu sierpnia (Jo- 

 hans.). W Finlandyi (His.). W krajach północnej Europy, w Belgii, 

 we Włoszech, w Tyrolu, Hiszpanii i Portugalii, Rossyi, Syberyi (Br. E.). 



O Erythfonittia hunierale, Sel. 



Ann. Soc. Ent. Belg. XXXI. pag. 61. (1887). 

 Tylko w Syberyi. 



69. 1^1'ythroniina nirlduluni, Charp. 

 Agrion viridulum, Charp. Lib. Europ. (1840). 

 Erythromrua viridulum, Sel. 

 Agrion Bremii, Ramb. 



(Charp. Lib. Europ. Tab. XXXVII, cf 9 — Ramb. PI. 

 6. fig. 6. f. cf). 

 Cajyite nigro viridi aeneo. Ooilis in marę ruhidis, 

 In fe/tnina riridibus. Tliorace antice nigro aeneo vittis 

 duabus mtcgris, in marę flaris, in femina viridibus. Pe- 

 dibus iiiaris subrubiyinosis, tii geniculis nigris. Ajfpendi- 

 cibus analibus superioribus maris apice blfidis. 



Mniejsza od najas Hansem., różni sit^' od niej dwoma 

 u cf żółtymi, u 9 zielonymi, nieprzerwanymi paskami na 

 przodzie tnłowia, nogami cf czarnemi, rudawemi na lvolan- 



