SYMPYCNA. 165 



Przedstawicielka typowa tego rodzaju. 



Po całej Galicyi i na Śląsku rozpowszechniona. Jawi siq przy 

 moczarkach, bagnach i stawach i zalatuje także do lasów na poręby, 

 krzaczyste garby i polanki. Sposób jej życia nie został dotychczas 

 dokładnie zbadany. Jest jedynym oatunkiem Avśród ważek, o którym 

 wiadomo, ze w stanie doskonałym zimuje w uśpieniu w kryjówkacli 

 zacisznych. W pierwszych dniach wiosny, gdy powietrze już dostate- 

 cznie ogrzane, u nas często już z początkiem kwietnia wylatuje z kry- 

 jówek i wałęsa się samopas po miejscach słonecznych. Najwcześniej 

 29. marca na porębie w Rzęśny polskiej spostrzeżona. Wiosenny jej 

 pojaw trwa krótko; nie przeciąga się bowiem nad dwa lub trzy ty- 

 godni. Drugi raz w roku zaczyna jawić się w ciągu lipca, lecz o tej 

 porze w większej ilości. Ku końcowi jesieni przenosi się w zarośla, 

 przedlesia i na poręby, nieraz daleko od wody. 



W Królestwie Połskiem (Sel. H.). Na Węgrzech (Sel. H.). 

 W guberniach Charkowskiej i Połtawskiej od końca czerwca do póź- 

 nej jesieni (Rd. 1. 2.). W okohcy Kazania w Rossyi (Eversm.). 

 W Szwecyi w dwóch pokoleniach (Johans.). Z wyjątkiem Anglii, Kor- 

 syki, Hiszpanii, Laponii i Finłandyi rozsiedlona po reszcie Europy ; 

 także w Algierze, Azyi mniejszej, Turkiestanie, Syberyi (Br. E.). 



Odmiana 



-= vcu\ aestiva, mihi, 



Tab. III. fig. 18. S. 



TJiorace supra viridi aeneo, inaculis abdomini.s dor- 

 salibus uiridi aeneis, tenuibus, uf mcdio lomjitudinali U- 

 nea carnoso flava inłemiptis. 



Różni się od okazów zwykłych z wierzchu metalowo 

 zielonem, na spodzie jaśniejszem, cielisto żółtem ubarwieniem. 



cf D. c. 34 mm D. s. 23 mm. 

 $ D. c. 37 mm D. s. 24 mm. 



Odmiana ta występuje we wschodniej GaUcyi przy końcu sier- 

 pnia i w jesieni. Najliczniej spostrzegana w Wulce poturzyckiej 

 9. września. 



Sjjtnpijciia paedisca, Eyersm. 



Agrion jJdcdisca, Evers. Buli. Moscou, IX. pag. 24:7. (1836). 

 Sijmpycna paedisca, Brau. Verh. d. zool. bot. Ges. Wien. 

 XXX. pag. 231 (1881). 



