WSTĘP. 



W r. 1890 przy zakładaniu szybu (1. 3268) w Bo- 

 rysławiu na „Nowym Świecie" wykrył inżynier górniczy, 

 p. K. Gąsiorowski w głębokości około 14 m w mocno 

 bituminicznym ile uwarstwowanym tuż pod żwirami dylu- 

 wialnymi doskonale zachowane szczątki owadów głównie 

 z rzędu chrząszczów i półtęgoskrzydłych. Kilka okazów 

 tego iłu z pomienionego szybu otrzymał od p. Gąsiorow- 

 skiego w jesieni tegoż roku p. J. Niedzwiedzki, profesor 

 Szkoły Politechnicznej, i wręczył mi je do bliższego zba- 

 dania. W pierwszej chwili, nie znając bliżej stosunków 

 ułożenia owego iłu ozokerytowego, sądziłem, że owady 

 w nim zawarte są tego samego wieku, do jakiego należą 

 niżej ległe iły ze złożami wosku ziemnego. Zapatrywaniu 

 temu dałem wyraz w króciutkiej notatce, umieszczonej 

 w ostatnim zeszycie Kosmosu *) z r. 1890 na. str. 510 

 w słowach: „z tymczasowego przeglądu owej fauny wy- 

 nikło, że te owady należą do miocenu prawdopodobnie 

 górnego". Wkrótce jednak po dokładniejszem rozpatrzeniu 

 liczniejszego materyału, wydobytego z tego iłu staraniem 

 Muzeum im. Dzieduszyckich , przekonałem się, że co do 

 wieku względnego charakter owych kopalnych resztek 

 daleko więcej zbliża się do dzisiejszej aniżeli mioceńskiej 

 fauny owadniczej. Przedewszystkiem nie zawiera ta fauna 

 przedstawicieli, właściwych cieplejszemu klimatowi mio- 



J ) M. Ł. Owady kopalne z Borysławia. Kosmos XV. Lwów. 1890. 



* 



