11 



obecnie w niej wykrytych, lecz niejako pułapką,, w którą 

 nieopatrznie te zwierzątka wpadały, gdy do wód sąsie- 

 dnich odbywały wędrówkę wieczorną lub nocną. Także 

 i dzisiaj spotykamy często wodne chrząszcze daleko od 

 swej właściwej siedziby na suchej ziemi , na obszarach 

 daleko od wód rodzinnych a nawet wśród miast zbłąkane 

 na najludniejszych ulicach, lub w basenach otwartych wodo- 

 zbiorników miejskich. Prócz chrząszczów wodnych, tak 

 pływaków jak kałużnic odbywają chętnie podobne wę- 

 drówki pluskwy wodne a szczególnie wioślaki (Corisa), 

 znajdujące się bardzo obficie w tym ile. Już Fieber, zna- 

 komity hemipterolog, w swem dziele (Die europaischen 

 Hemiptern. Wien. 1861) na str. 90 mówi o wioślakach: 

 „Die Arten sind grósstentheils Schwiirmer, die sich in 

 der Dunkelheit oder Nachts von ihrem Aufenhaltsort fiie- 

 gend entfernen". Najwięcej atoli za tern, że owa kałuża 

 naftowa nie mogła być pierwotną ojczyzną owadów obe- 

 cnie w niej znajdujących się, przemawia ta okoliczność, 

 iż ani jednego bądź chrząszcza bądź pluskwiaka nie udało 

 mi się znaleść w którymkolwiek z młodszych stanów roz- 

 woju , bądź w postaci gąsienicy bądź poczwarki. To samo 

 jest już dostatecznym dowodem , że te owady w tern 

 miejscu, gdzie obecnie je znajdujemy, pierwotnie przeby- 

 wać nie mogły. Tern mniej dotyczy to owadów wyłącznie 

 lądowych, jak np. pługa wków, ryjkowców i stonek. 



Że tylko w powyższy a nie w inny sposób do owej 

 pleistoceńskiej kałuży dostały się owady borysławskie, 

 potwierdza wreszcie w zupełności bardzo ciekawe spo- 

 strzeżenie A. Ulanowskiego z Eldarskiego stepu na Kau- 

 kazie ! ). W sprawozdaniu z swej wycieczki w te okolice; 

 gdzie jako koleopterolog był czynnym, mieści się nastę- 

 pujący dla nas bardzo ważny ustęp , który w dosłownym 



*) Adam Sulima von Ulanowski. Einige Tage in der Eldar-Steppe. So- 

 cietas entomologica. I. Jhg. Nr. 1. i 2. str. 10. Ziirich-Hottingen. 1886. 



