21 



Długość uda 3 pary : 6 mm. 

 Długość piszczela 2 pary : 45 mm 

 Długość piszczela 3 pary : 65 mm 



Elytris oblongo-o valibus , striis 18 distin- 

 ctis, aeąualiter elevatis; striis 4, 8, 12, 16 pun- 

 ctulatis; stria 12 a lateribus duplo remota 

 quam a st ria 8. 



Z tego gatunku przechowała się tylko prawa po- 

 krywa , uda 1 i 3 pary nóg , tudzież piszczele 1 i 2 pary. 

 Pokrywa wyraźnie prążkowana ma 18 dobrze wykształ- 

 conych, ważkich i jednakowo wzniesionych wręg, z któ- 

 rych pierwszorzędne (4, 8, 12 i 16) opatrzone są wy- 

 raźnie wciśniętemi kropkami. Wręga 12 od brzegu bo- 

 cznego jest dwa razy tak oddalona jak od wręgi 8mej. 



Wielkość, kształt podłużnie owalny i rzeźba pokrywy 

 zupełnie takie jak u żyjącej postaci, pochodzącej z gór 

 Siedmiogrodzkich (cesarskie muzeum w Wiedniu). Typowy 

 gatunek podziśdzień żyjący wraz z swemi odmianami 

 ogranicza się tylko do wschodnio-węgierskich Karpat, 

 gdzie zastępuje pokrewnego C. Scheidleri Panz. 



Odmiana comptus Dej (Merkli Kr.) z czarnofioleto- 

 wemi lub czarnawozielonemi pokrywami, 19 — 25 mm 

 długa, żyje w Biharskich i Szoreny'eńskich górach, wznie- 

 sionych do alpejskiej wysokości. W Karpatach wschodnich 

 po galicyjskiej stronie dotychczas odmiany tej nie wykryto. 



Forma ta żyje obecnie tylko na chłodnych wyżynach 

 górskich (według L. Ganglbauera „hochalpin") a znajdy- 

 wanie się jej u podnóża Karpat w pleistocenie Borysła- 

 wskim świadczy o mocno obniżonej izotermie takiej sa- 

 mej , jaka podziśdzień przewija się już w alpejskiej wy- 

 sokości. Jeżeli późniejsze badania nie wykryją tej odmiany 

 w naszych górach, wówczas można być pewnym, że gra- 

 nica jej rozmieszczenia znacznie dalej ku wyższym szczy- 

 tom Karpat siedmiogrodzkich się cofnęła. Zupełna zatem 



