22 



tożsamość tej postaci kopalnej z obecnie żyjącą wskazuje 

 na takie same warunki , jakie znalazła dzisiaj na innym 

 obszarze po opuszczeniu brzegu lodników, sięgających 

 niegdyś do okolicy Borysławia. 



5. Carabus (Melancarabus) Dzieduszyckii m. 



Tab. I. fig. 5. 



Długość pokrywy: 13'5 mm. 

 Szerokość pokrywy : 4'5 mm. 



Elytris elongatis, nigris, convexis, forti- 

 ter granulato-rugulosis, granulis in longi- 

 tudinales strias abbreviatas plus minusve 

 confluentibus. 



Z tego gatunku przechowała się całkowicie jedynie 

 pokrywa lewa, podłużnie owalna, wypukła z brzegiem 

 bocznym dość szeroko odsądzonym i odgiętym, ziarnisto 

 pomarszczona; zmarszczki zlewają się po środku tarczy 

 pokrywowej w nieregularne i przykrócono-wydłużone 

 guzki lub wręgi, mniej lub więcej równoległe do przy- 

 szewnej krawędzi. 



Właściwa ta rzeźba wyróżnia tę formę od wszystkich 

 europejskich biegaczy. Najwięcej jeszcze przypomina ten 

 gatunek biegacza C. glabratus Payk, od którego jednak 

 pominąwszy mniejsze wymiary, różni się grubemi zmarszcz- 

 kami, widocznemi już gołem okiem. U C. glabratus do- 

 piero pod lupą widoczne są zmarszczkowate wręgi równo- 

 ległe do szwu pokryw. 



Najprawdopodobniej więc jest to forma wygasła z grupy 

 Melancarabus Sol, która wprawdzie do pleistocenu do- 

 trwała, ale w obecnej faunie nigdzie się nie utrzymała. 



