45 



swej długości mało co szersze a ku końcowi tępo zaostrzo- 

 nemu dość mocno zwężone. Powierzchnia pokryw jest gęsto 

 i jednostajnie kropkowana (na rycinie kropki są zanadto 

 wydłużone) a pomiędzy kropkami nader drobniuchno mar- 

 szczkowana z dwoma szeregami większych kropek, mniej 

 więcej w równej odległości wzdłuż ich tarczy przebiega- 

 jących. Pólka międzykropkowe są tej samej lub mniejszej 

 średnicy niż kropki , przy skośnem oświetleniu nieco wy- 

 dłużone. Przy samym szwie pokryw przebiega wgłębiona 

 prążka, wyrazistsza w tylnej części a najgłębsza przy sa- 

 mym końcu. 



Forma ta tak rzeźbą jak kształtem i wielkością po- 

 kryw najwięcej z pomiędzy znanych mi gatunków zbliża 

 się do H. nivalis Heer., żyjącego obecnie w środkowo- 

 europejskich górach w wysokości 1600 — 2300 m n. p. m. 

 Czy jest ta forma z podziśdzień żyjącym gatunkiem zu- 

 pełnie identyczną, czy też nieco gęstszem i mocniejszem 

 kropkowaniem stale się od niego różni, nie można na 

 podstawie jedynego chociaż dobrze zachowanego okazu 

 nic stanowczego orzec. Formę tę porównywałem z oka- 

 zem pochodzącym z Alp niższo-austryackich (ze zbiorów 

 E. Reittera). 



31. Hydroporus praenigrita ni. 



Tab. III. fig. 81. 



Długość całkowita: 3*5 mm. 

 Długość pokrywy: 2*75 mm. 

 Szerokość pokrywy: 175 mm. 



Oblongus, eon vexiusculus, subtilissime re- 

 ticulatus, parce punctatus; capite magno, obso- 

 lete-punctato; prothorace elytris subangu- 

 stiore, lateribus subrectis. Sp. H. nigritae F. 

 propinąua. 



