83 



stitiis subelevatis, reticulatis punctatisque. 

 Sp. Aph. Rhinoceronti m. propinqua. 



Pokrywy owalne, słabo wypukłe, prawie przypłasz- 

 czone, równoległoboczne , dopiero w końcowej połowie 

 łagodnie zwężone i razem zaokrąglone. Prążki, których 

 jak zwykle jest 10, mają zupełnie ten sam przebieg jak 

 u innych plugawków. Są one troiste, tj. trójlistewkowe 

 z środkową listewką najszerszą i wyraźnie karbowane, 

 skutkiem czego powstają mniej lub więcej wyraźne guzki. 

 Prążki wewnętrzne 1 — 4 przebiegają prosto i kończą się 

 w znaczniejszem oddaleniu od brzegu końcowego, 5 i 6, 

 tudzież 7 i 8 łączą się przy końcu ze sobą, 9ta zbliża 

 się do 3ciej a 10 przy samym brzegu przebiega. Mię- 

 dzyprążki są drobniuchno marszczkowane i nierówno krop- 

 kowane lub płytko dołeczkowane. 



Gatunek ten wprawdzie zbliża się najwięcej do grupy, 

 do której należy Aph. apicalis, ale odmienną rzeźbą po- 

 kryw różni się nietylko od niego lecz od wszystkich mi 

 znanych plugawków. Pod względem prążkowania jedynie 

 do opisanego powyżej Aph. Bhinocerontis jest podobny, 

 ale środkowa listewka w tych prążkach jest znacznie 

 szerszą od bocznych a nadto prążki nie tak silnie są 

 karbowane. 



66. Aphodius boryslavicus m. 



Tab. VH. f. 66. 



Długość pokrywy : 5 mm. 

 Szerokość pokrywy: 2 25 mm. 



Elytris breviter ovatis, parum nitidis, cre- 

 nato-striatis, interstitiis sparsim punctulatis, obso- 

 letisssimeque reticulatis. 



Zachowały się jedynie pokrywy. Są one razem wzięte 

 krótko owalne o mdłym połysku; mają zwyczajnych 10 



