95 



że tło żółte i w tej części stanowczą, ma przewagę. Przy- 

 krywki już w nasadowym kącie falisto lub kątowato pa- 

 skowane , paski im dalej ku tylnemu narożu tern bardziej 

 falisto kątowate, porozwidlane lub przykrócone a gdzie- 

 niegdzie ze sobą pozlewane, mimo to dość równolegle 

 ułożone. Linia graniczna wyraźna ze smużką czarniawą 

 przy tylnym kącie przykrywki. Zakrywka na brzegu we- 

 wnętrznym z równoległemi falistemi linijkami, z brzegu 

 krańcowego, promienisto wybiegającemi a pośrodku zle- 

 wającemi się w nieregularne korzeniowate nakreślenia. 

 Jestto najmniejszy z kopalnych wioślaków, nielicznych 

 w ile ozokerytowym. Z wyjątkiem dwu okazów, których 

 półpokrywy się utrzymały, zachowało się kilka okazów 

 tylko z przedpleczem i głową. Wprawdzie liczbą pasków 

 na przedpleczu i wielkością najwięcej zbliża się do C. 

 Falleni Fieb., ale różni się od niej znacznie węższymi 

 paskami , skutkiem czego tło żółte większą niż u tejże ma 

 przewagę. 



79. Corisa ozokeritica ni. 



Tab. IX. f. 79. 



Długość ciała : 725 mm. 

 Szerokość ciała : 2*75 mm. 



Pronoto, clavo et corio rastrato. Pro- 

 notum carina brevi antice instructum, 1 i- 

 neis transversalibus 9 — 11 nigris, angustu- 

 lis, interdum disco fissis. Hemelytra: li- 

 neae basi clavi angustiores, parallelae, 

 valde remotae, saepius integrae; lineae 

 postice latiores, magis approximatae, sub- 

 parallelae, hinc inde bifurcatae aut a b- 

 breviatae; lineae corii latiusculae, sub- 

 parallelae, interdum confluentes, hinc inde 



