109 



w tej glinie także gatunki, jak np. lhlix tenuilabris Braun 

 i Fupa columella G. v. Marłens, które tylko na dalekiej 

 północy żyją a obecnie w naszym kraju nigdzie się nie 

 utrzymały. W glinie tej znajdują się także resztki dylu- 

 wialnych ssawców, jak np. mamuta, nosorożca, rena itp. 

 charakteryzujących ówczesną epokę jako najzimniejszą 

 w ciągu trwania pleistocenu czyli utworu dyluwialnego. 



Faunę chrząszczów pleistoceńską w południowych 

 Niemczech wykrył także K. Flach 2 ) pod Hósbachem nie- 

 daleko Aschaffenburga w szarych iłach i złożyskach ru- 

 dowęgla ale tak licho utrzymaną, że zaledwie 25 gatun- 

 ków dokładniej mógł oznaczyć. Wyraża się on o tej fau- 

 nie jako o bardzo dawnej („dass aber und aber 

 Jahrtausende seit jener Zeit verflossen siud, 

 in der die Thierchen ihr Grab fan den") i za- 

 licza ją również do dolnego pleistocenu. W tej faunie 

 także biegacze (Carabidae) i wodne chrząszcze (Dytiscidae 

 et Hydrophylidae) mają przewagę, gdyż na 25 gatunków 

 około 60 7 przypada. Z lądowych zaś chrząszczów rzę- 

 sielnice (Donacia) są najpospolitsze i z powodu mnogości 

 osobników za przewodne postaci tejże gliny, począwszy 

 stąd przez południową Francyą aż do forestbedu w An- 

 glii mogą być uważane, gdy tymczasem w ile Borysław- 

 skim dotychczas jedyny tylko okaz rzęsielnicy (Donacia) 

 jest znany. 



Do bezpośredniego porównania fauny pleistoceńskiej 

 Hósbachu a Borysławia posłużyć mogą tylko następujące 

 4 gatunki wspólne : Carabus Thurachii Flach, którego Flach 

 uważa za najwięcej zbliżonego do Car. Maeander Fisch. 

 z północnej Ameryki a odpowiadającego naszemu Car. 

 maeandroides mr, Feronia aethiops Fanz , która według 

 jego opisu nie zupełnie jest identyczną z obecnie żyjącą, 



2 ) K. Flach Die Kafer der unterpleistocanen Ablagerungen boi Hósbach. 

 unweit Ascbaffenburg. Mit 2 lit. Tafeln. Wurzburg. 1884. 



