De vraag of deze iusekten-orde in Midden-Suraatra uitmunt door een in het 

 oog vallenden rykdom, zal door ieder nauwlettend opmerker bevestigend beantwoord 

 worden; wanneer wij bepaalde localiteiten en ongiiustige omstandigheden uitzon- 

 deren, dan vinden wij overal en ten allen tijde vertegenwoordigers van deze groep 

 dieren in grooten getale aanwezig. Doch men wachte zich voor overdreven voor- 

 stelling ! Het komt mij zeer begrijpelijk voor , dat iemand die deze natuur niet door 

 eigen aanschouwing waarnam, bij het zien van een groote verzameling tropische 

 vlinders den indruk krijgt, alsof iedere stap een menigte van deze schoon geschubde 

 insekten doet opvliegen; evenzeer als iemand bij de beschouwing van een aantal 

 bloeiende tropische gewassen in een plantenkas liijeengebracht , zich een overdreven 

 voorstelling zal maken van den rijkdom aan bloemen dier streken. Men vergeet dan 

 daarbij op te merken , dat hier in een kleine ruimte als 't ware gecondenseerd is, wat 

 ginds over een uitgestrekte oppervlakte verspreid voorkomt. Op Sumatra zooals elders 

 moet men ook de vlinders opzoeken ; niet altijd is het vinden het resultaat van dat 

 zoeken , maar wèl geeft dat zoeken ons de routine in het verzamelen ; het leert ons 

 met een enkelen oogopslag het terrein verkennen en beoordeelen of een langer op- 

 onthoud daar voor de vlindervangst eenige waarde heeft. Ia den regentijd kan 

 echter die waarde reeds à priori aan elke plaats, waar ook, ontzegd worden. Wèl 

 is het eigenlijk onjuist in de Padangsche Bovenlanden van een natten en drogen 

 moeson te spreken, want in deze bergachtige streken regent het ten alle tijde veel; 

 maar er zijn toch maanden, zooals December en Januari, waarin bijzonder veel 

 regen valt. Vandaar de slechte resultaten van mijn veertiendaagsch verblijf te Bedar- 

 Alam in de XII Kota's. 



Evenals de Maleier die zijn ploeg in de sawah laat staan, zoodra er een droppel 

 regen valt, zoo verdwijnen ook de vlinders wanneer het, zooals in dien tijd in het 

 boschrijk gebergte zoo vaak gebeurt , met een bewolkten hemel regent of dreigt te 

 regenen en de zon zich dagen achtereen schuil houdt. 



Eerst dan wanneer tegen 10 of 11 uur in den morgen de zon haar grootste 

 warmte begint te geven, treffen we de vlinderwereld in haar grootste bedrijvigheid. 

 Op een grintweg aan beide zijden door grasvelden ingesloten , tusschen het lage 

 struikgewas, op de dijkjes die de rijstvelden van elkander scheiden, buiten de kam- 

 pongs aan den oever van een rivier of beek, — overal waar licht en lucht in over- 

 vloed is , daarheen kunnen wij vol vertrouwen het vlindernet medeneraen. 



Maar niet zelden voert de weg langs andere plaatsen, dan de zoo even ge- 

 noemde; dikwijls strekt zich tusschen onze tegenwoordige verblijfplaats en de vol- 

 gende een onafzienbare wildernis uit. Dagen achtereen , van 's morgens vroeg tot 

 aan het vallen van den avond, trokken we langs een smal drassig pad door de 

 maagdelijke bosschen, waar een .somber halfduister heerscht, slechts hier en daar 

 opgevroolijkt door een spichtige zonnestraal, die zich door de onafgebroken blader- 



