— 4 — 



massa heenworstelt. Te midden van deze kille atmospheer zoekt men te vergeefs 

 naar vlinders; maar dikwijls blijft ook het zoeken achterwege, wegens de moeite 

 die het kost zich een doortocht te banen in zulk een bosch. Dicht bij den grond, 

 tusschen het lage hout, vliegen Cocytodes coerulea, Spilosoma Gapara, 

 en soorten van de geslachten Laelia, Siculodes, M a caria en Botys. Van 

 de soorten van Syntomis, die overigens op het zonnige gras gevonden worden, 

 ziet men ook hier eenige boven den vochtigen, zwarten grond vliegen. Langzamer- 

 hand wordt het lichter, het bosch ijler, totdat plotseling het volle zonlicht een 

 plekje beschijnt, waar een beek, afdalend uit het gebergte, zich over de steenen 

 voortspoedt en het grint aan den oever bespoelt. Daar heeft zich het leven uit den 

 geheelen omtrek als 't ware geconcentreerd. Boven het water vliegen de vlinders rond 

 en op het vochtige zand en op de steenen in den stroom zitten zij in geheele kolo- 

 niën bij elkander. Dan vooral treflèn de schitterende metaalglanzige kleuren ons 

 oog, dat zich gewend had aan de sombere tinten in het bosch. IJverig verdringen 

 zij elkander op de zandige plekken, waar het water tusschen de steenen opsteeg. 

 Veelal met geheel uitgespreide vleugels, die, spelend op en neder bewogen, hun 

 kleurenpracht nog beter doen uitkomen , vindt men daar de H e b o m o i a G 1 a u- 

 cippe, wier witte voorvleugels met fraai roode punten zijn afgezet; Papil io 

 Sarpedon, met spitse vleugels, waarover een zeegroene band loopt, op een zwar- 

 ten ondergrond; Pap. Antiphates, met langgestaarte achtervleugels; de kleine, 

 prachtig geteekende Glyphodes Jovialis en de eifen-bruine Cynthia Ar- 

 sinoë. In het algemeen zijn de vlinders waarvan als vindplaats de wildernis tus- 

 schen Soengei Aboe en Moeara Laboe is aangegeven , gevangen aan de oevers van 

 rivieren of beekjes, aan de Batang Hari, de Soengei Begojo, de Pinti Kajoe, enz. 

 Op dezelfde wijze kwamen de vlinders voor door den heer van Hasselt 's morgens 

 vroeg aan de rivier Roepit in Palembang gevangen. Een veertigtal vlinders, samen 

 een onovertroffen kleurenpracht ten toon spreidende, zaten, door de zon beschenen, 

 bij elkander op een grooten steen in de rivier. Daar was een Leptocircus Cu- 

 rius met zijne sierlijke lange staarten aan de achtervleugels en glasachtig door- 

 schijnende voorvleugels; een aantal mannetjes van de Milionia zonea, wier 

 vleugels van blauwzwarten en blauwgroenen weerschijn schitteren en met vunrroode 

 banden belegd zijn; de fraai geel en zwart gevlekte Hazis bellonaria, de ver- 

 wante eener soort die in de Pudangsche Bovenlanden voorkomt. 



Zoo zijn deze plekjes aan het water als oasen in de woestijn te beschouwen, 

 waar men schadeloos gesteld wordt voor het gemis aan dierlijk leven waardoor de 

 groote wildernis zich kenmerkt. 



Nadert men een kampong die, bijna geheel afgesloten van alle verkeer, midden 

 in het zware bosch gelegen is, dan doet zich hetzelfde verscliijnsel voor. De natuur 

 schijnt te herleven daar waar de sawahs of ladangs aanvangen, die gewoonlijk het 



