— 21 — 



10. Cagaya Pekl. Nov. II p. 378 pi. 34 f. 11—13. 



Loeboe gedang; 1 ex. 



11. Lysizone Snell., Tijds. v. Ent. 19. (1875—76) p. 161 pi. 7 f. 2 en 2a. 



Soepajang; (Maart) 1 ex. — Silago; 2 ex. 



Gen. 27. Sithon Hübn. 



1. Malika Horsf., Cat. Lep. E. I. C. I. p. 90 N. 22. — Moore, id., Tab. Ia 

 f. 5. — Hew., m. Diuru. Lep. pi. 15. f. 41—43. 



Soepiijîing; (Maart) 1 ex. (?) 

 De afbeelding in Ilewitson's Illustrations is zeer slecht, zooals trouwens velen in dit werk. 



Gen. 29. Deudorix Hew. 



1. Melampus Cram. IV pi. 362 G. H. 



Silago; 1 ex. 



Gen. 30. CuretiS Hübn. 



1. Bulis Dbd., Gen. of Diurn. Lep. pi. 75 f. 5. — Hew., Illustr. of Diurn. 



Lep. p. 15. 4 f. 1. 



Var. Malayica Peld., Nov., II p. 221 jdI. 28 f. 18. 



Soengei Simawoeng; 1 ex. — Soengei Aboe; 5 ex. 



De exemplaren (allen mannen) variëeren penio:szins. Bij een paar is alleen een dikker of 

 dunner streepje boven de middencel der arhteivleiic^els zwart, bij anderen de gelieele voorrand 

 dier vleugels tot ader 7 zoo gekleurd. Ook is liet goudkleurige gedeelte der voorvleugels min 

 of meer ovaal of hoekig. Komt overigens wat den vorm van sprieten, oogen en pooten en de 

 nervuur betreft, geheel overeen met Curetis Thetys Drury (zie Snellen, Tijds. v. Ent. 21 

 (1877—78) p. 27). 



Gen. 32. Amblypodia Horsf. 



1. Eumolphus Cram., IV pi. 299 G, H. 

 Var. ? Atosia Hew., 111. Diurn. Lep. 15. p. 9 Tab. 2 f. 8, 9. 



Loeboe gedang; 3 ex. 



Het exemplaar der variëteit Atosia, dat vrij gaaf is, stemt volkomen met Hewitson's 

 afbeelding overeen, maar tegelijk ook de teekening der onderzijde geheel met Eumolphus $. 

 Daar alle drie de exemplaren op dezelfde plaats zijn gevangen, geloof ik niet te dwalen wan- 

 neer ik Atosia als eene variëteit van het J van Eumolphus beschouw. De teekening der 

 onderzijde toch legt bij de Lycaeniden meer gewicht in de schaal dan de meerdere of mindere 

 bestuiving der bovenzijde, en deze verschilt bij Atosia van het typische J van Eumolphus 

 alleen door dat wat daar blauwgroen is, hier ultiamarijnblauw is gekleurd. In den staarthoek 

 der achtervleugels heeft op de onderzijde het tegenovergestelde plaats, en men vindt daar bij 

 Atosia eene groene, bij Eumolphus eene blauwe bestuiving. De vleugelvorm is overigens 

 volkomen dezelfde en ook verder merk ik geene verschillen in den bouw op Hoevele slechte 

 soorten mogen nog wel niet schuilen onder de tallooze die vooral door Hewitson met hoogst- 

 vluchtige beschrijvingen en niet veel betere afbeeldingen der wereld zijn bekend gemaakt! 



