23 — 



Gen. 13. Hebomoia Hübn., H. S. 



1. Glaucippe Linn., Syst. Nat. I. 2 p. 762. — Cram., U pi. 164 fi». A — C. 



Snell. V. Voll., Mon. d. Pier. p. 52. 



Soengei Simawoeng; 1 ex. — Soengei Aboe; 1 ex. 

 De exemplaren zijn mannelijk en hebben eene vlucht van 82 en 86 mm, terwijl de zwarte 

 binnenrand der hoogoranje vleugelpunt even breed is als bij exemplaren van Celebes. Mijne 



voorwerpen van laatstgenoemd eiland zijn verder zeer groot en hebben eene vlucht van 102 



lOü mm. Javaansche stukken zijn, zooals Dr. Snellen van Vollenhoven opmerkt, kleiner, en 

 mijne meeste voorwerpen hebben dan ook sleciits van 78 — 81 mm vlucht met eene smal zwart- 

 gerande vleugelpunt, doch een Javaansche man uit Malang heeft 98 mm vlucht en gelijkt ook 

 in den breeden zwarten rand der vleugelpunt op de Celebanen, zoodat niet alle Javaansche 

 voorwerpen eveneens zijn. 



Gen. 15. Callidryas Boisd., H. S. 



1. Pyranthe Linn., Sjst. Nat. I, 2 p. 763. — Snell. v. Voll., Mon. d. Pier. 

 p. 50. — Alcyone Cram., I pi. 58 fig. A — C. 



Silago ; 3 ex. — Loeboe gedang ; 5 ex. 

 De exemplaren loopen in grootte uiteen. Eén man heeft 44 mm vlucht, doch een duidelijken 

 zwarten achterrand der achtervleugels (verg. Snell. v. Voll.), een andere 60 mm maar slechts 

 eenige zwarte schubben langs den rand. 



2. Scylla Linn., Syst. Nat. I, 2 p. 763. — Snell. v. Voll., Mon. d. Pier. 

 p. 62. — Cram., I pi. 12 fig. C. D. 



Goudmijnen Verbeek; 1 ex. — Soepajang; (Mei) 8 ex. — Loeboe gedang; 1 ex. 

 De exemplaren zijn allen slecht, hetgeen mij belet er iets van te zeggen. 



Gen. 18. Terias Swainson, H. S. 



1. Hecuhe Linn., Syst. Nat. I, 2 p. 763. — Cram., II pi. 124 B, C. 



Boisd., Spec. I p. 669. — Snell. v. Voll., Mon. d. Pier. p. 56. 



Overal vele exemplaren. 

 De meeste exemplaren behooren zeer duidelijk tot den t3rpe, waarbij de mannen hooger 

 citroengeel gekleurd zijn dan de wijfjes, die bovendien op de bovenzijde van den voorvleugel- 

 wortel eene dunne zwarte bestuiving hebben. De onderzijde is vrij duidelijk geteekend. 



Verder komen de volgende variëteiten voor. 

 1». Bovenzijde zwavelgeel, de teekening als bij den type. Dit exemplaar vormt dus een over- 

 gang op de variëteit A van de Monographie des Piérides. Het is een J en te Soengei 

 Aboe gevangen. 

 2°. Bovenzijde citroengeel als bij den type, de zwarte rand in cel 3 der voorvleugels niet 

 rechtstandig, rond en even diep als in cel 2 uitgesneden, maar schuin. Verder wordt bij al 

 deze exem))laren de onderzijde der voorvleugelpunt beslagen door eene groote bruine vlek- 

 Zulke exemplaren zijn Terias Sari Hor.sfield, Cat. Lep. E. 1. Comp. p. -136. N". 61 

 Terias Ilocabe var. Boi.sd., id., var. B, Snell. v. Voll., die niet alleen onder de wijfjes 

 voorkomt, maar ook bij de mannen. Oogen schijn lijk verschillen dezo exemplaren sptcifiek 

 van II e tab e, doch een paar (<? ?) vormt een duidelijken overgang, wat de uitsnijding 

 van den vleugelrand betreft, terwijl de bruine vlek der onderzijde min of meer gedeeld is. 

 Velschillende, overigens typische exemplaren van Hecabe vertoonen verder min of meer 

 duidelijke sporen van de vlek der onderzijde. Murray (zie Trans. Ent. Soc. of London 



